پرسش های متداول دندانپزشکی


ایمپلنت دندانی در حقیقت یک ریشه مصنوعی از جنس تیتانیوم است که به جای ریشه طبیعی دندان شما در استخوان فک کاشته می شود. همانطور که دندان طبیعی روی ریشه سوار شده است، یک یا چند دندان پروتزی یا تاج دندانی که در آزمایشگاه ساخته شده اند نیز روی ایمپلنت هایی که نقش پایه را برای آنها دارد؛ سوار می شوند. ایمپلنت معمولا 8 هفته پس از کشیدن دندان یا خارج کردن ریشه دندان از طریق جراحی، با سوراخ کردن استخوان فک در محل مورد نظر کاشته می شود. چون ایمپلنت این خصوصیت را دارد که می تواند به طور کامل با استخوان فک جوش بخورد؛ به خوبی قادر است به عنوان یک ریشه دائمی برای تاج دندان به کار رود.

عبارت All On 4 به این معناست که "تمام" دندانها را می توان روی "4 پایه" ایمپلینت دندانی سوار کرد. در این تکنیک ابتدا 4 ایمپلنت در قسمت هایی از استخوان فک فوقانی یا تحتانی بدون دندان که بیشترین ارتفاع و تراکم را دارد؛ با زاویه خاصی کاشته می شوند و سپس پروتز دندانی روی آنها سوار می شود. این پروتز دندانی شامل 10 تا 14 دندان است و می توان آن را خیلی فوری طی 24 ساعت پس از عمل کاشت ایمپلنت، روی آن کار گذاشت. به همین علت به آن ایمپلنت یک روزه نیز گفته می شود.

مینی ایمپلنت از یک پایه تیتانیومی که درون استخوان فک کاشته می شود تشکیل شده که انتهای آن یک گوی کوچک و یک سوکت همراه با حلقه پلاستیکی قرار گرفته که وظیفه چسباندن دندان به پایه را برعهده دارد. کاشت دندان به روش مینی ایمپلنت مانند ایمپلنت معمولی با جایگزین کردن ریشه های دندان و ایجاد پایه ای برای قرار دادن دندان مصنوعی روی آن انجام می گیرد. ساختار مینی ایمپلنت کاملا با ایمپلنت معمولی مشابه است فقط از لحاظ ظاهری کمی کوچکتر و حدود 1.8 تا 3.3 میلی متر (در حدود یک خلال دندان) است.

اندازه های مختلف ایمپلنت موضوعی است که بیشتر دندانپزشکان پیش از شروع عمل کاشت دندان به آن توجه می کنند و شاید این موضوع برای بیماران چندان جالب توجه نباشد. بنابراین سازندگان ایمپلنت با بهره گیری از دانش پزشکان متخصص توانستند ایمپلنت ها را به گونه ای در سایزها، اندازه ها و ابعاد مختلف طراحی کنند که پزشکان بتوانند به راحتی گزینه مناسب را برای هر بیمار انتخاب کنند. قطر ایمپلنت یکی از مهمترین خصوصیاتی است که اصلی ترین نقش را در ایده ال بودن عمل کاشت ایمپلنت ایفا می کند. به طور کلی می توان گفت ایمپلنت هایی با قطر کمتر در قسمت جلوی آرواره و ایمپلنت هایی با قطر بیشتر در نواحی عقبی آرواره کاشته می شوند. طول ایمپلنت از دیگر ویژگی های ابعادی آن است که دندانپزشک براساس محل کاشت و شکل استخوان فک هر بیمار، آن را انتخاب می کند. ایمپلنت ها با طول های متفاوتی از 8 میلی متر تا 16 میلی متر در دسترس هستند.

گاهی اوقات دو یا چند دندان در یک ردیف از بین می روند یا ممکن است بشکنند و نیاز به کشیدن و جایگزین شدن داشته باشند. دراینصورت با توجه به نظر پزشک براساس ارزیابی ها و نتایج عکسبرداری می توان به جای کاشت ایمپلنت های مجزا برای هر دندان از بریج برپایه ایمپلنت استفاده کرد. در این روش ردیفی از تاج های دندانی مصنوعی توسط یک یا دو ایمپلنت نگهداری می شوند.

درحقیقت ایمپلنت های دندانی به این منظور طراحی شدند که هم ظاهری شبیه به دندان طبیعی داشته باشند هم عملکرد آنها در دهان مانند دندان طبیعی خود بیمار باشد. پس از کاشت ایمپلنت، بیمار می تواند به راحتی هرچه را می خواهد بجود، با اعتماد به نفس لبخند بزند، بدون احساس خجالت در فعالیت های اجتماعی شرکت کند و دیگر نگران این نباشد که اگر دندان مصنوعی از دهانش بیرون بیفتد چه ظاهر ناخوشایندی پیدا خواهد کرد. ایمپلنت دندان و ضمائم آن موجب حفظ جوانی و ساختار چهره می شود و از بروز بیماریهای لثه و تحلیل استخوان نیز جلوگیری می کنند.

• ظاهر ناخوشایند، چروکیدگی و پیری زودرس • تحلیل استخوان فک • احساس درد هنگام خوردن و جویدن • از دست دادن اعتماد به نفس • به هم خوردن نظم سایر دندانها • عفونت لثه و آسیب دیدن سایر دندانها • سردرد • بیماری لثه

طبق مطالعاتی که تاکنون انجام گرفته، ریسک فاکتورهای اصلی از دست دادن دندان به سبب بیماری های دهان و دندان عبارتند از سن بالاتر از ۳۵ سال، عدم مراجعه به دندانپزشک، عدم استفاده از مسواک و نخ دندان، سیگار کشیدن، ابتلا به دیابت، ابتلا به فشار خون و بیماری های لثه. اگر به هر دلیلی مانند تصادف، پوسیدگی، بیماری های لثه یا حتی دلایل ژنتیکی، دندان خود را از دست داده اید بهتر است بدانید که جای خالی دندان شما مشکلات بسیار زیادی را از لحاظ سلامت برای شما به وجود خواهد آورد. به همین علت استفاده از ایمپلنت های دندانی به جای دندان های از دست رفته به عنوان بهترین روش درمانی توصیه می شود. چون پایه ایمپلنت به جای ریشه دندان داخل استخوان فک قرار گرفته و آن را تقویت می کند. همچنین کاشت ایمپلنت دندانی از بروز بیماری هایی مانند تحلیل لثه یا عفونت های باکتریایی نیز جلوگیری می کند.

در حقیقت می توان گفت به طور کلی ۹۵ درصد افرادی که یک یا چند دندان خود را از دست داده‌اند می‌توانند بدون اینکه نگران از دست دادن آن در طولانی مدت باشند؛ ایمپلنت انجام دهند. در شرایطی که فرد از سلامت عمومی برخوردار باشد دلیلی وجود ندارد که نتوان عمل کاشت دندان را انجام داد اما چند بیماری خاص و شرایط خاص وجود دارد که ممکن است ایمپلنت دندان را با شکست مواجه کند.

چند بیماری خاص و شرایط خاص وجود دارد که ممکن است ایمپلنت دندان را با شکست مواجه کند. در چنین شرایطی این افراد باید بدانند که کاندید مناسبی برای انجام ایمپلنت دندان نیستند؛ این شرایط و بیماری های خاص به چند دسته محدود تقسیم می شوند: دیابت کنترل نشده ، بارداری، سکته قلبی، ضربان قلب نامنظم و غیرقابل کنترل، پوکی استخوان ، بیماران تحت‌ رادیوتراپی به‌خصوص در ناحیه فک و صورت، شیمی‌درمانی و پرتودرمانی، مصرف طولانی مدت بیس ‌فسفونات، بیماری‌ در سیستم ایمنی بدن مانند لوسمی، کشیدن سیگار و قلیان ، افراد کوچکتر از ۱۸ سال

در روش بریج ایمپلنت نیز مانند بریج سنتی می توان از دو یا چند ایمپلنت دندانی برای قرار دادن بریج روی آنها استفاده کرد با قرار دادن پایه تیتانیومی در استخوان فک در محلی که دندان از دست رفته، پایه ایمپلنت کاشته میشود. این پایه ها با بافت استخوانی جوش خورده و یک ریشه مصنوعی را بوجود می‌آورند سپس می توان دندان مصنوعی را روی آنها مستحکم کرد. در روش بریج سنتی دندان، چند تاج که به هم متصل شده اند روی دندانهای طبیعی دو طرف جای خالی سوار میشوند. این تاج های دندانی برای ایجاد یک پل و نگه داشتن دندان مصنوعی مورد استفاده قرار می گیرند. درست است که در روش بریج جای خالی دندان پر میشود اما دندان مصنوعی به درستی به استخوان متصل نمی شود. بنابراین در روش بریج سنتی ثابت، جایگزینی دندان با یک تاج دندانی مصنوعی انجام می گیرد و بریج دندانی از طریق یک فریم فلزی یا پورسلین به دندانهای کناری متصل می شود. در این روش دندانهای سالم کناری مینای خود را تا حدودی از دست می‌دهند و به همین علت ریسک عفونت کردن و پوسیدگی در آنها به شدت بالا می رود. درحالیکه با کاشت دندان به روش ایمپلنت نه تنها جای خالی دندان توسط پایه مستحکم تر و تاج دندانی هم اندازه با آن پر می شود بلکه نیازی به آسیب رساندن به دندان‌های کناری در روش کاشت ایمپلنت نیست.

نتایج تحقیقات نشان داده است که روش های مختلف جایگزین کردن یک یا چند دندان از دست رفته، نتایج یکسانی روی فرد بیمار ندارند بلکه کاشت دندان به روش ایمپلنت مزایای بسیار بیشتری برای بیمار چه از لحاظ زیبایی و چه از لحاظ حفظ سلامت دهان و دندان ایفا می‌کند. یکی از دلایل مهمی که ایمپلنت دندان را از سایر روش های جایگزین کردن دندان از دست رفته متمایز می کند عدم آسیب رساندن آن به دندانهای مجاور است. نکته مهم تر این است که کاشت دندان به روش ایمپلنت با جلوگیری از تحلیل استخوان فک حتی به سالم تر ماندن دندانهای طبیعی مجاور نیز کمک می کند.

عفونت در مرحله کاشت ایمپلنت یا پس از آن ممکن است به بافت های اطراف مانند دندان های دیگر یا رگ ها آسیب وارد کند. همچنین کاشت دندان به روش ایمپلنت ممکن است به رشته های عصبی نیز آسیب رسانده و موجب شود بیمار درد شدیدی احساس کند. بی حسی یا احساس خارش در دندانهای طبیعی دیگر، لثه، لب ها، چانه و مشکلات سینوسی زمانیکه ایمپلنت ها در فک بالا کاشته می شوند؛ نیز از دیگر اثرات منفی ایمپلنت های دندانی است که البته در صورتیکه پزشک تخصص کافی در ایمپلنت دندان نداشته باشد به ندرت در بیمار مشاهده می شود.

ایمپلنت دندان ثابت و اوردنچر دو تکنیک جدید و پیشرفته هستند که می توانند جایگزین مناسبی برای دندان مصنوعی سنتی باشند. انتخاب یکی از این روشها برای افرادی که یک یا چند دندان خود را از دست داده اند؛ چندان آسان نیست. دندان مصنوعی سنتی را می توان تقریبا برای تمام بیمارانی که تعداد زیادی از دندان هایشان از بین رفته، به کار برد اما ایمپلنت دندان ثابت یا اوردنچر تنها در صورتی که لثه و استخوان فک فرد از استحام و سلامت کافی برخوردار باشد؛ قابل استفاده است چون در روش کاشت ایمپلنت یا اوردنچر از دو یا چند ایمپلنت به عنوان پایه برای نگهداری پروتز دندان مصنوعی استفاده می گردد. جایگزین کردن دندان های از دست رفته با ایمپلنت دندان یا اوردنچر مزایای بسیار زیادی نسبت به دندانهای مصنوعی متحرک دارد. این نوع دندان های ایمپلنت شده نه تنها به رشد استخوان فک کمک کرده و توانایی خوردن و صحبت کردن را مانند دندان های طبیعی برای بیمار فراهم می کند بلکه به جوان تر ماندن چهره آنها نیز کمک می‌کند.

نسبت به روش‌های دیگر جایگزین کردن دندان های از دست رفته مانند مینی ایمپلنت، دندانهای مصنوعی یا بریج دندانی می‌توان گفت که کاشت دندان به روش ایمپلنت طول عمر بیشتری دارد و تقریباً یک روش دائمی است. چون پایه ایمپلنت از جنس تیتانیوم ساخته شده که بسیار مقاوم است و معمولاً تا پایان عمر بدون هیچ مشکلی در فک بیمار باقی می ماند. همچنین درصد موفقیت بالای کاشت ایمپلنت (حدود ۹۸ درصد) نشان می دهد که امکان طول عمر ایمپلنت دندان بسیار بالا است و پیامدهای غیرقابل ترمیم برای ایمپلنت دندان بسیار کم است. اکثر دندانپزشکان بر این باورند که ایمپلنت های دندانی می توانند بیش از ۲۵ سال با موفقیت در استخوان فک بیمار دوام بیاورند.

ایمپلنت های دندانی دقیقا با هدف شباهت به دندانهای طبیعی هم از نظر ظاهری و هم از نظر ساختاری طراحی شده اند. با کاشت پایه ایمپلنت به جای ریشه دندان طبیعی و سوار کردن دندان پروتزی به جای تاج دندان طبیعی روی پایه ایمپلنت از طریق اباتمنت، هیچ تفاوتی بین ایمپلنت و دندان طبیعی در دهانتان احساس نخواهید کرد. پایه ایمپلنت درست مانند ریشه دندان در فک کاشته می شود و جنس تیتانیومی آن قابلیت جوش خوردن با استخوان را دارد به همین علت استحکام کافی برای نگهداشتن تاج دندان را دارا است. اباتمنت که روی لثه قرار می گیرد نیز پایه ای بسیار مطمئن برای سوار شدن تاج دندان است. دندان پروتزی نیز که معمولا از سرامیک تهیه می شود واقعا ظاهری شبیه به دندان طبیعی دارد و با انجام طراحی های خاص، رنگ و زاویه قرار گیری آن طوری تنظیم می شود که هیچکس نمی تواند تفاوت آن را با دندان طبیعی تشخیص دهد.

افراد بسیاری پس از اینکه کاشت دندان انجام می دهند دچار بوی بد دهان می شوند که ناشی از عفونت ایمپلنت دندان است. البته در بسیاری از موارد نیز افراد به اشتباه بوی بد دهانشان را به کاشت دندان به روش ایمپلنت نسبت می دهند. اگر ایمپلنت دندان دچار عفونت شود با نشانه‌های دیگری مانند احساس مزه بد در دهان، خونریزی یا تورم لثه همراه است.

التهاب لثه خفیف اطراف ایمپلنت (Peri-implant mucositis) بیماری است که در آن التهاب لثه تنها اطراف بافت‌های نرم ایمپلنت ‌دندان مشاهده می‌شود و هنوز تحلیل استخوان ایجاد نشده است. معمولاً التهاب لثه خفیف زمانی که شدید شود به التهاب لثه شدید اطراف ایمپلنت (Peri-implantitis) تبدیل می شود. در شرایطی که بیمار از ایمپلنت های دندانی به خوبی مراقبت نکند و بهداشت دهان و دندان خود را رعایت نکند؛ احتمال ایجاد عفونت در ایمپلنت بسیار بالا می رود.

تاثیری که از دست دادن یک یا چند دندانتان روی زیبایی ظاهری می گذارد کاملا واضح است اما اثرات پنهان آن روی سلامت و خوب بودن فرد بسیار مهمتر است. برخی از این اثرات عبارتند از تحلیل لثه، تحلیل استخوان فک و تغییر ظاهر چهره که در اثر تحلیل لثه در دهان شما اتفاق می افتد. این تحلیل استخوان نه تنها موجب تغییر چهره شما می شود بلکه کاشت ایمپلنت را نیز با مشکل مواجه می‌کند. هر چه بیشتر منتظر بمانید که دندان خود را جایگزین کنید تحلیل استخوان و تضعیف شدن آن نیز بیشتر می‌شود اگر استخوان بسیار نازک و ضعیف شود نمی توان ایمپلنت را درون آن کاشت به همین علت پیش از کاشت ایمپلنت، عمل پیوند استخوان برای حمایت از ایمپلنت باید انجام گیرد.

تحلیل استخوان که به آن آکا استئوپروسیس(Osteopetrosis aka) نیز میگویند موجب می شود که استخوان شما شکننده تر شود و احتمال آسیب دیدن آن نیز افزایش یابد. زمانی که تحلیل استخوان در ناحیه فک اتفاق می افتد می تواند تاثیر منفی روی عملکرد دندان های شما داشته باشد. تحلیل استخوان فک اطراف محل ایمپلنت تقریباً در ۵ تا ۱۰ درصد بیمارانی که کاشت دندان به روش ایمپلنت انجام داده اند؛ دیده می شود. التهاب لثه یا Peri-implantitis یک نوع عفونت در محل کاشت ایمپلنت است که فرایند التهاب در بافت های نرم اطراف ایمپلنت دندان را تسریع کرده و علاوه بر تحلیل استخوان فک در محل کاشت ایمپلنت، عملکرد آن را نیز با مشکل مواجه می‌کند.

یکی از بهترین روش های جلوگیری از تحلیل استخوان پس از کشیدن دندان، کاشت ایمپلنت دندان است. ایمپلنت های دندانی یک روش دائمی برای جایگزین شدن با دندان از دست رفته هستند که علاوه بر بهبود سلامت از تحلیل استخوان فک نیز جلوگیری می کنند. از دیگر روشهای جلوگیری از پوکی استخوان می توان به تقویت سیستم ایمنی بدن، حفظ بهداشت دهان و دندان و تغذیه مناسب حاوی کلسیم و ویتامین D اشاره کرد.

در صورتی که تحلیل استخوان فک در مراحل اولیه خود باشد؛ جایگزین کردن دندان با ایمپلنت به عنوان ریشه مصنوعی که تقریباً همان تأثیر ریشه طبیعی را بر تقویت و رشد استخوان فک ایفا می کند؛ تاثیر بسزایی در درمان تحلیل استخوان فک دارد. در صورتیکه تحلیل استخوان فک شدید باشد پیش از کاشت ایمپلنت نیاز به انجام عمل پیوند استخوان است.

لیفت سینوس عمل جراحی است که به فک بالایی شما استخوانی اضافه می کند که دندانهای آسیا و دندانهای نیش را در بر می گیرد و گاهی اوقات به آن پیوند سینوس نیز می گویند. استخوان پیوندی بین استخوان فک و سینوس های آرواره بالا که در دو طرف بینی قرار گرفته اند؛ قرار می گیرد. برای اینکه برای استخوان جا باز شود؛ غشای سینوسی باید کمی به سمت بالا حرکت کرده یا کشیده شود. اکثر افرادی که یک یا چند دندان خود را از دست می دهند تمایل دارند که آن را با کاشت ایمپلنت جایگزین کنند و اگر استخوان کافی در فک بالا برای کاشت ایمپلنت وجود نداشته باشد یکی از راه حل های موجود لیفت سینوس است.

متداول ترین کاربرد پودرهای استخوان در ایمپلنت دندان است که برای ارتقاء کیفیت و تراکم استخوان فک در ناحیه ای که دندان از دست رفته به کار می رود. به طور کلی پودر استخوان برای پیوند استخوان فک و ترمیم نواقص آن مورد استفاده قرار می گیرد. برخی از انواع پودر استخوان نیز برای بهبود رشد استخوان و افزایش طول استخوان و یا جایگزین شدن با بخش هایی از استخوان که در اثر تصادف یا حمله تومور از بین رفته مورد استفاده قرار می گیرد. پس از پیوند استخوان گردش خون و خونرسانی به استخوان بهتر انجام گرفته و رشد آن را تحریک می کند. علاوه بر این پیوند پودر استخوان پیش از کاشت ایمپلنت موجب جوش خوردن اتصالات استخوان فک، ترمیم استخوان های شکسته و جایگزین شدن با استخوان تحلیل رفته و درمان تحلیل استخوان می شود. پودر استخوان انواع مختلفی شامل اتوگرافت ، اتولوگوس، آلوگرافت، زنوگرافت، آلوپلاستیک دارد که انتخاب آن بسته به نظر بیمار و پیچیدگی نقص استخوان فک توسط پزشک تعیین می شود.

اگر تمام دندانهای یک فک خود را از دست داده اید؛ بریج برپایه ایمپلنت برای قوس کامل یک فک یا اوردنچر برپایه ایمپلنت می‌تواند بهترین جایگزین برای آنها باشد. ایمپلنت های دندانی جایگزین دندان های طبیعی از دست رفته و چند ریشه شما می شوند. البته کاشت دندان در یک قوس کامل یا یک فک باید برای هر فرد به طور مجزا برنامه ریزی شود و شرایط او به طور خاص در نظر گرفته شود. انواع اصلی ایمپلنت کامل یک فک عبارتند از: • بریج برپایه ایمپلنت برای قوس کامل یک فک • اوردنچر برپایه ایمپلنت • ایمپلنت All on 4

ایمپلنت های دندانی در زندگی کهنسالان حتی بالاتر از ۹۰ سال نیز تاثیر بسیاری دارد. نحوه عمل جراحی و درمان آن نیز با سایر بیماران جوان‌تر مشابه است. معمولا دندانپزشکان به تمام بیمارانی که یک یا چند دندان خود را از دست داده اند؛ حتی بیماران کهنسال توصیه می کنند که به جای استفاده از دندان های مصنوعی از ایمپلنت های دندانی استفاده کنند. ایمپلنت های دندانی بهترین روش جایگزین کردن دندان از دست رفته هستند و محدودیت سنی برای کاشت ایمپلنت دندان وجود ندارد.

ایمپلنت دیجیتال از مدل سازی کامپیوتر سه بعدی برای بررسی شرایط استخوان فک و موقعیت قرار گیری رشته های عصبی استفاده می کند. دندانپزشک با داشتن این اطلاعات معتبر می‌تواند عمل کاشت ایمپلنت را با کمترین شکاف در فک طراحی کند. چون عمل جراحی ایمپلنت دیجیتال به منظور ایجاد کمترین شکاف ممکن طراحی شده است؛ درد به طور قابل توجهی نسبت به عمل جراحی ایمپلنت سنتی کاهش پیدا می‌کند. کاشت ایمپلنت سنتی بیش از ۱۰۰ دقیقه زمان می برد در صورتیکه کاشت ایمپلنت دیجیتال به کمتر از ۳۰ دقیقه زمان نیاز دارد. ایمپلنت دیجیتال به معنای راحتی بیشتر برای بیمار، مدت زمان ریکاوری کوتاهتر و هزینه های کمتر در بلند مدت است.

• در صورتی که دندانهای مجاور دندان از دست رفته دارای تاج مصنوعی باشند می توان از روش بریج استفاده کرد و یک تاج دندان متشکل از ۳ تاج متصل به هم را بدون نیاز به عمل جراحی به جای کل آنها قرار دارد. • در شرایطی که بیماری های دهان و دندان فرد درمان نشده باشد و یا لثه و استخوان فک او به شدت تحلیل رفته باشد. • در صورتیکه بیمار نتواند هزینه ایمپلنت دندان را بپردازد یا زمان کافی برای مراجعه مکرر طی مدت زمان طولانی حدود نه ماه را جهت کاشت ایمپلنت نداشته باشد. • فرض کنید که دو دندان شکسته درست کنار دندان از دست رفته خود دارید در این شرایط بریج دندانی می تواند برای شما گزینه مناسبی باشد؛ چون دندان‌های کناری نیز پوسیده شده و نیاز به ترمیم دارد. • شرایط سلامت و بیماری‌های عمومی بیمار نیز می تواند دلیل دیگری برای ارجحیت روش بریج به ایمپلنت دندان باشد. به عنوان مثال اگر فرد به بیماری‌هایی مانند دیابت، سرطان یا سیستم ایمنی دچار باشد نمی توان برای او کاشت ایمپلنت را انجام داد؛ در این شرایط استفاده از بریج دندان به بیمار توصیه می‌شود. • شرایطی که تحت آن کاشت ایمپلنت دندان یا مراحل عمل جراحی ایمپلنت برای فرد امکان پذیر نیست به عنوان مثال فرد از انجام دادن عمل جراحی می‌ترسد یا توانایی پرداخت هزینه آن را ندارد. در این صورت دندانپزشک از روش بریج برای او استفاده می کند. • همچنین در شرایطی که استخوان فک بیمار تحلیل رفته باشد و یا بیمار به علت پوکی استخوان، پایه ایمپلنت در استخوان فک ساپورت نشود و همچنین تمایلی به هزینه کردن برای عمل پیوند استخوان نداشته باشد یا پزشک تشخیص دهد که انجام پیوند استخوان نمی‌تواند موفقیت کاشت ایمپلنت را تضمین کند.

کشیدن دندان و کاشت ایمپلنت به جای آن تنها به چند دلیل محدود مانند آسیب دیدگی بسیار جدی، عفونت شدید، بیماری لثه، قرار گرفتن دندان زیر خط لثه و بیرون نیامدن آن و به هم ریختن تراز دندانها در فک انجام می‌گیرد. گاهی اوقات می توان ایمپلنت ها را همان روزی که دندان کشیده می‌شود؛ کاشت. اما معمولاً سه تا شش ماه به لثه زمان داده می شود تا پیش از کاشت پایه ایمپلنت بهبود یابد. البته این زمان نباید طولانی شود زیرا طولانی شدن جای خالی دندان در دهان مشکلاتی مانند تحلیل استخوان فک در بیمار ایجاد کرده و در نتیجه کاشت ایمپلنت را نیز با مشکل مواجه می‌کند.

به طور معمول درمان ارتودنسی شامل براکت هایی است که روی دندان قرار می گیرند و درمان آن پیش از کاشت ایمپلنت تکمیل می شود. به این ترتیب پس از انجام ارتودنسی فضای کافی برای کاشت ایمپلنت ایجاد می شود. روش ارتودنسی و استفاده از براکت ها با ایمپلنت های دندانی تداخلی ندارد بلکه این دو مکمل یکدیگر هستند. نکته اینجاست که براکت ها نمی توانند ایمپلنت دندان را جابجا کنند؛ اما می توان از ایمپلنت به عنوان لنگرگاه برای جابجا کردن سایر دندانها استفاده کرد. به این ترتیب ارتودنتیست به راحتی می تواند دندان های اطراف ایمپلنت را جابجا کرده و طوری آنها را یکدست کند که زیبایی لبخند شما کامل شود.

در حال حاضر بیش از ۱۵۰ کشور در جهان اجزاء ایمپلنت دندان را تولید می کند اما مشهورترین و پر فروش ترین آنها استرومن و نوبل بیوکر است. با این وجود می توان مهمترین و با کیفیت ترین شرکت های تولید کننده ایمپلنت های دندانی را به ترتیب زیر برشمرد: • Straumann • Nobel Biocare (Danaher) • Dentsply Sirona (Previously Astra Tech) • Zimmer Biomet • BioHorizons

هرچند به علت جدید بودن تولید ایمپلنت های دندانی در ایران هنوز آمار درستی در خصوص کیفیت، دوام و عوارض جانبی احتمالی آن ها در دسترس نیست اما تا کنون استفاده از ایمپلنت های دندانی ساخت ایران مشکلات خاصی را برای بیماران ایجاد نکرده است. همچنین با توجه به هزینه پایین تری که استفاده از ایمپلنت دندان ایرانی نسبت به برندهای خارجی دارد؛ به نظر می رسد طی چند سال آینده استقبال بیشتری از ایمپلنت های تولید شده در داخل ایران شود.

معمولاً دندانپزشکان توصیه می‌کنند که بیماران تا زمانی که می‌توانند پس از کاشت ایمپلنت از کشیدن سیگار و قلیان خودداری کنند. اما اگر نمی توانید به مدت طولانی از کشیدن سیگار خودداری کنید؛ حداقل به مدت دو هفته پیش از انجام ایمپلنت دندان و حدود ۲ تا ۳ ماه بعد از آن باید آن را ترک کنید تا جوش خوردن پایه ایمپلنت با استخوان فک به طور کامل انجام گیرد.

دندانپزشکی CAD/CAM (کدکم) شاخه ای از دندانپزشکی و پروتودنتیست است که از طراحی با کمک کامپیوتری و ساخت با کمک کامپیوتر یا به اصطلاح همان CAD/CAM (کدکم) کمک می گیرد تا طراحی و خلق پروتزهای دندانی را به بهترین شکل ممکن اصلاح کند. بدیهی است که استفاده از کدکم، ساخت پروتزهای دندانی ایمپلنت را بسیار راحت تر می کند و موجب بهبود طراحی سطح ایمپلنت شده که روی بهبود عملکرد آن تاثیر بسزایی می گذارد. دقت در انطباق پروتز با اباتمنت، طول عمر و دوام را افزایش داده و پروتکل ساخت پروتز های دندانی را ساده می کند. همچنین استفاده از موادی که ظاهر پروتز های دندانی را طبیعی تر نشان می دهند از اصلی ترین مزایای استفاده از کدکم در دندانپزشکی ایمپلنت می باشد.

همانطور که پیش از این گفته شد عمل تراشیدن دندان به منظور نصب لمینت بدون بی حسی انجام می گیرد چون هیچ عصبی روی دندان وجود ندارد و در نتیجه تراشیدن مینای دندان دردناک نیست و برای فرد ناراحتی ایجاد نمی‌کند. اما گاهی اوقات با توجه به تعداد دندان هایی که برای لمینت کردن باید آماده شود و شرایط جسمی بیمار ممکن است برای احتیاط بی‌حسی مورد استفاده قرار گیرد.

در برخی از انواع ونیر های دندان مانند ونیر های فوق نازک یا ونیروهای کامپوزیت نیازی به تراشیدن دندان نیست.

پس از تراشیدن دندان دندانپزشک رنگ، اندازه و نوع لمینت دندان ها را تعیین کرده و سپس اطلاعات مورد نیاز را برای لابراتوار را ارسال می‌کند تا لمینت ها ساخته شود. یک قالب دندان به عنوان قالب نمونه برای تکنسین فرستاده می‌شود تا طبق آن لمینت ها را بسازد. این قالب برای اطمینان از اینکه لمینت ها کاملا روی دندان منطبق می شوند ساخته می شود.

ساخت لمینت ها در آزمایشگاه و لابراتوار حدود ۱ تا ۲ هفته زمان می برد. طی این مدت لمینت ها در لابراتوار توسط متخصص پروتز با توجه به شرایط و نیازهای خاص شما ساخته می شود.

در مواردی استفاده از لمینت های موقتی پیش از آماده شدن لیمنت اصلی در لابراتوار توصیه می‌شود که البته اجباری نیست و بستگی به تمایل خود بیمار خواهد داشت.

اگر می خواهید دندان های تان خیلی سفید به نظر برسند احتمالا باید عمل سفید کردن یا بلیچینگ را پیش از قرار دادن لمینت ها انجام دهید. چون در صورتیکه لمینت ها خیلی سفید داشته باشند ممکن است با سایر دندان های شما از لحاظ ظاهری متفاوت به نظر برسند. اما سفید کردن دندان موجب می‌شود سایر دندان های طبیعی نیز با لمینت ها هم رنگ شوند. چون همرنگ نبودن لمینت ها با سایر دندانهای طبیعی ظاهر خوشایندی ندارد.

اگر دندان های خود را کامپوزیت کنید؛ ونیر کردن دندان حتی در مواردی که گوشه آن ها پریده باشد در یک جلسه انجام می گیرد. برای این کار دندانپزشک ابتدا کامپوزیت را به شکل خمیر روی دندان قرار می دهد و با ترکیبات پیوند دهنده آن ها را به دندان می‌چسباند. سپس دندانپزشک به این خمیر و مواد طی چند لایه شکل می دهد تا ظاهر مطلوب به دست آید و اصلاح طرح لبخند انجام شود.

کامپوزیت ها توسط منبع نور خاصی سفت می شوند تا دندانپزشک می‌تواند آنها را پولیش کرده و صیقل بدهد تا شفافیت بیشتری پیدا کنند و شباهت آنها به دندان های طبیعی بیشتر شود.

زمانی که لمینت ها توسط لابراتوار آماده شد می توانید به دندانپزشک مراجعه کنید تا لمینت سرامیکی روی دندانتان نصب شود. البته ابتدا پیش از اتصال لمینت به دندانها، ابتدا دندانپزشک لمینت ها را روی دندان شما امتحان می کند تا از انطباق آن با دندان های تان اطمینان حاصل کند.سپس دندانپزشک نحوه گاز زدن و همچنین زوایای قرار گیری لمینت نسبت به فک مقابل را بررسی کرده و در صورتی که نیاز به اصلاح باشد در مطب دندانپزشک اصلاحات کوچکی روی آن انجام می گیرد.بررسی رنگ لمینت های سرامیکی نیز بسیار مهم است. ونیر های لمینت باید کاملا مشابه دندانهای طبیعی باشند؛ دندانپزشک می تواند با انتخاب سایه های مختلف برای مواد پیوند دهنده یا همان چسب ها این انطباق را ایجاد کند. زمانی که دندان پزشک به طور کامل از ونیر های دندان راضی بود نظر شما را نیز جویا می‌شود اگر شما نیز نیاز به اصلاح دیدید می توانید با دندانپزشک مطرح کنید.

پیش از نصب لمینت دندانپزشک، دندان های زیر را به طور کامل تمیز می‌کند تا هیچ آلودگی روی آنها نباشد و سپس لمینت های سرامیکی را روی دندانهای طبیعی می چسباند. دندانپزشک معمولا از وسیله ای به نام Dental Dam استفاده می کند که می تواند دندان را ایزوله کرده و آلودگی های آن را تمیز کند. هر دندانی که ونیر روی آن قرار می گیرد باید با ژل اسیدی تمیز شود. اچینگ (Etching) نیز به صاف شدن سطح دندان و پیوند خوردن بهتر آن به لمینت کمک می‌کند.

به منظور اتصال دائمی لمینت ها از سیمان کردن پشت ونیر ها استفاده می شود. زمانی که لمینت ها با زاویه مناسب روی دندان قرار گرفتند و سیمان توسط نور مخصوص سفت شد؛ پیوند نهایی بین ونیر و دندان برقرار می‌شود که لمینت های سرامیک را برای چندین سال در محل خود ثابت نگه می دارد.

احتمال دارد لثه ها پس از نصب لمینت های سرامیکی دچار سوزش و خارش شوند مخصوصا اگر دندانپزشک برای نصب ونیرها مجبور به بالا زدن آنها شود ممکن است دندانپزشک از شما بخواهد که یک هفته بعد برای چکاپ نهایی به مطب مراجعه کنید. به عنوان بخشی از درمان لثه ها به به سمت بالا کشیده شده تا لمینت های سرامیکی بهترین انطباق را با دندان ها داشته باشند بنابراین احساس سوزش و یا خارش و همچنین تورم هنگام لمس کردن لثه ها تا چند روز طبیعی است البته ممکن است برخی افراد تجربه چنین حس ایران داشته باشند. احساس ناراحتی در لثه ها به علت عقب زدن آنها نیاز به درمان با داروی خاصی ندارند اما در صورتی که درد یا ناراحتی شدید داشتید می توانند از مسکن های مناسب با تجویز پزشک برای تسکین درد استفاده کنید.

تغییر رنگ دندان‌ها، بدشکل شدن دندان‌ها، وجود مینای دندان ناکافی (hypoplasia)، کافی نبودن مواد معدنی در مینای دندان (hypocalcification)، وجود لکه های تتراسایکلین، قرار گیری نادرست، شکستن مینای دندان، از بین رفتن مینای دندان، کج بودن دندان ها

استفاده از لمینت های سرامیکی برای ارتودنسی فوری یا اصلاح و افزایش طول دندان می‌تواند مخصوصاً برای جوانانی که دندان های سالمی دارند؛ ضرورتی ندارد چون آسیب شدیدی که لمینت کردن به مینای دندان وارد می کند برای افرادی که تمام دندان هایشان سالم است و نیازی به اصلاح ظاهری ندارند؛ منطقی نیست. برخی از دندانپزشکان حتی افرادی را که نیازی به استفاده از ونیر های دندانی ندارند در سنین نوجوانی و یا حتی در سنین بالاتر که سلامت دندان کافی برخوردارند و فقط با سفید کردن یا روش‌های تمیز کردن معمول تر می توانند دندان هایی با ظاهر زیبا داشته باشند را مجبور می کنند که از لمینت سرامیکی استفاده کنند. چون نصب لمینت های سرامیکی نیاز به تراشیدن مینای دندان دارد؛ اولا دندانهای سالم حساس شده و دوما پوسیدگی نیز سریع‌تر در آنها مشاهده می‌شود همچنین هزینه حفظ و نگهداری های لمینت بسیار بالاست و به همین علت نصب لمینت های سرامیکی فقط باید برای افرادی که دندان های شان مشکلات ظاهری و نواقص متعددی دارد و سر آن شکسته یا ترک برداشته مورد استفاده قرار گیرد.

نصب ونیر های سرامیکی در برخی موارد بین ۳ تا ۳۰ درصد از سطح مینای دندان را از بین می‌برد و در صورتیکه دندانپزشک تجربه کافی در این کار نداشته باشد و بیش از مقدار مورد نیاز از مینای دندان را بتراشد؛ دندان ها به غذاهای سرد و گرم حساس شده و فرد نمی تواند به راحتی غذاها را بجود. آمارها نشان می‌دهد حدود ۵۰ درصد از لمینت های سرامیکی پس از ۱۰ سال نیاز به تعویض شدن و یا ترمیم شدن دارند و ظاهر آنها مانند قبل رضایت‌بخش نیست.

حفظ بهداشت دهان و دندان یکی از مهمترین عوامل افزایش طول عمر لمینت هاست در صورتیکه بیماری های کنترل نشده لثه وجود داشته باشد ممکن است مواجب عمل نکردن نادرست لمینت ها شده و ناراحتی های متعددی برای بیمار به وجود آورند.

ونیر ها دارای انواع مختلفی هستند و روش های ساخت مختلفی را شامل می شوند: ونیرهای غیر مستقیم: ونیرهای غیر مستقیم در لابراتوار با استفاده از مواد مستحکم پرسلین ساخته شده و سپس توسط دندانپزشک به دندان های بیمار می چسبند. ونیرهای مستقیم: ونیرهای مستقیم از موادی به نام رزین کامپوزیت ساخته می شوند و دندانپزشک آنها را مستقیما روی دندان ها قرار داده و شکل می دهد.

سرامیک یا پورسلین: جنس لمینت های سرامیکی یا پرسلین رنگ پذیری کمتری دارد و دوام و طول عمر آن بیشتر از ونیرهای دندانی و بیش از ۱۰ سال است. اما برای نصب آن باید مینای دندان را تراشید. سیلیکات لیتیوم: لمینت های از جنس سیلیکات لیتیوم بسیار نازک هستند و جزو سرامیک های مقاوم می باشند. داوینچی: لمینت داوینچی از جنس پرسلین بسیار نازک است. مک (MAC): لمینت های از جنس MAC مقاومت بالایی در برابر زرد شدن دارند و نسبتاً مقاوم و مستحکم هستند. اکریلیک: لمینت های اکرلیک چون کیفیت پایینی دارند در حال حاضر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. رزین کامپوزیت: ونیرهای کامپوزیت رنگ پذیری بیشتری دارند و طول عمر آنها نیز نسبت به لمینت سرامیکی کمتر و حدود ۷ تا 15 سال است. هزینه رزین کامپوزیت کمتر از سرامیک است و نیازی به تراشیدن مینای دندان برای نصب آن نیست.

در کامپوزیت آی پی اس (IPS) یا نانو سرامیک به جای ذرات معمولی مانند سیلیس از ذرات نانوسرامیک استفاده می شود که درخشندگی بیشتری دارند اما قیمت آنها نیز بالاتر از کامپوزیت معمولی است. از لحاظ دوام و طول عمر تفاوت چندانی با کامپوزیت معمولی ندارند.

در گذشته تنها روش اصلاح نواقص و پوشاندن آنها استفاده از تاج دندان یا پروتز مصنوعی بود اما امروزه در بسیاری از موارد روشهای دیگری مانند پیوند رزین کامپوزیت، کانتورینگ زیبایی یا ارتودنسی را می توان انتخاب کرد. ونیر های دندانی غیر دائمی که روی دندان م قرار می گیرند نیز یکی از انتخاب های موجود هستنند. این ونیرهای دندانی قابل برداشت و استفاده مجدد هستند و از رزین های انعطاف پذیر ساخته می شوند.

خوشبختانه پس از نصب لمینت های سرامیکی نیازی به زمان خاصی برای ریکاوری نیست چون در اکثر از مواقع بی‌حسی مورد استفاده قرار نمی گیرد؛ بنابراین بیمار نیاز به ریکاوری ندارد. اما در صورتی که از بی حسی موضعی استفاده شود ممکن است بیمار تا چند ساعت احساس بی حسی داشته باشد اما معمولا این احساس به سرعت از بین رفته و دندان‌ها و لثه‌ها را به حالت اولیه خود باز می‌گرداند. ونیر های سرامیکی به خوبی به دندان ها می چسبند و از همان لحظه‌ای که مطب دندانپزشک را ترک می کنید می توانید تمام مواد غذایی را با آنها به به جوید. لثه ها خود به خود طی چند روز بهبود پیدا می کنند و شما مجدداً احساس طبیعی بودن آنها را تجربه خواهید کرد چون برای نصب لمینت های سرامیکی نیازی به بریدن تراشیدن یا سوراخ کردن دندان نیست معمولاً بیمار احساس ناراحتی خاصی هنگام ترک مطب دندانپزشک ندارد و بلافاصله می تواند سر کار برگردد.

اگرچه لمینت های سرامیکی، مصنوعی هستند اما حفظ و نگهداری روزانه آنها در دوام و طول عمر و شرایط مطلوب شان تاثیر بسزایی دارد. لمینت های سرامیکی به طور دائم به دندانهای طبیعی شما و لثه های اطراف می چسبند اما دندان که زیر آنها قرار گرفته و همچنین لثه ها در معرض پوسیدگی و عفونت و بیماریهای لثه که به ژنژویت معروف است؛ می باشند. خود ونیرهای سرامیکی نسبت به پوسیدگی مقاوم اند اما به منظور سالم ماندن دندان های طبیعی زیر آنها مسواک کشیدن دو بار در روز با خمیر دندان حاوی فلوراید به سالم ماندن لثه ها و دندان ها کمک می کند. نخ دندان کشیدن نیز تاثیر بسزایی در حفظ سلامت دهان و دندان و افزایش دوام و طول عمر لمینت های سرامیکی دارد.

زمانی که یکی از دندان های جلوی فک خود را از دست می دهید؛ استخوان فک که در این ناحیه بسیار نازک است؛ بسیار سریع تر از استخوان فک ناحیه خلفی دهان جذب بدن شده و تحلیل می رود. بنابراین پس از مدت کوتاهی استخوان و لثه ها جمع شده و حفره بزرگی به جای دندان از دست رفته در چهره فرد مشاهده می شود. این نقص کاملا هنگام لبخند زدن توسط افراد دیگر تشخیص داده می شود به همین علت برای بیمار بسیار ناخوشایند است. اما در صورتی که جای خالی دندان با کاشت ایمپلنت پر شود؛ پایه ایمپلنت از تحلیل استخوان فک و لثه جلوگیری کرده و تاج دندانی سوار شده روی پایه ایمپلنت برای مدت طولانی و حتی تا پایان عمر به طور ثابت و مستحکم در جای خود باقی می ماند.

ونیر ها، روکش های بادوام و نازک ساخته شده از مواد همرنگ دندان طبیعی هستند که به سطح دندان می‌چسبند تا دندان ظاهر بهتر و زیباتری پیدا کند.

لمینیت ونیر پورسلین و ونیر کامپوزیت، متداول ترین مواد ونیر دندان هستند. ونیرهای کامپوزیت از رزین هایی ساخته شده اند که به دندان متصل شده و به نحوی شکل داده می شوند که زیبایی دندان ها را بیشتر می کنند. اما لمینیت ونیرهای پورسلین معمولاً در لابراتوار ساخته شده و در مقایسه با مواد دیگر نسبت به زرد شدن مقاوم ترند.

باید از پروتودنتیست پرسید که کدام گزینه برای هر فرد به عنوان روکش دندان بهتر است. اگر میزان تغییراتی که باید روی دندان ها انجام گیرد؛ کم باشد و عملکرد مناسب دندان ها مدنظر باشد؛ ونیر کامپوزیت گزینه بهتری است. اما در صورتی که دندان ها فاصله زیادی از هم داشته باشند؛ شکسته باشند یا زرد شده باشند؛ همچنین اگر بیمار دندان قروچه می کند و سایش دندان ها بسیار شدید است؛ ونیرهای پورسلین گزینه بهتری هستند.

روکشهای دندانی راه حل مناسبی برای افرادی هستند که دندانهای جلویی آن ها دارای ظاهر نامناسب، فاصله بسیار زیاد، ساییدگی قابل توجه یا تغییر رنگ شدید است. همچنین دندان‌هایی که کج شده باشند یا تکه ای از آن ها افتاده باشد؛ نیاز به ترمیم با ونیر های دندان دارند.

معمولاً لمینت دندان یک فرآیند چند مرحله ای است مرحله اول مشورت با پروتودنتیست است. در جلسه اول، بیمار اهداف و نگرانی های خود را با پزشک مطرح می کند و دندانپزشک پس از دیدن عکس اشعه ایکس یا قالب های دندان تصمیم می گیرد که آیا دندان شما نیاز به لمینت شدن دارد یا خیر. در مرحله دوم دندان به منظور روکش شدن آماده می شود. به این منظور بخش کوچکی از ساختار دندان تراشیده شده و قالب گرفته می شود. سپس دندانپزشک ونیر های موقتی را روی دندان قرار میدهد. در جلسه بعدی ونیر های موقتی برداشته شده و لمینت نهایی به دندان متصل می شود.

در صورتی که ونیرها از مواد همرنگ دندان یا کامپوزیت ساخته شده باشند قرار دادن آنها روی دندان در یک جلسه انجام می گیرد. در این شرایط دندانپزشک مقدار بسیار کمی از مینای دندان را تراشیده و مواد پرکننده پیوند را روی دندان قرار می دهد. دوام و طول عمر کامپوزیت و همچنین مقاومت آن نسبت به زرد شدن نسبت به لمینت کمتر است.

قرار دادن ونیرها روی دندان ساختار دندان را تا حد زیادی حفظ می کنند. ونیر های دندانی می توانند ظاهر دندان ها را متحول کرده و موجب اصلاح طرح لبخند فرد شوند. بافت لثه معمولا بخوبی با ونیر دندان سازگار می شوند. رنگ ونیرهای دندان را می‌توان با تنوع بسیار بالایی انتخاب کرد. لمینت ها در مقابل زرد شدن مقاومت بسیار خوبی دارند و دوام آنها بیش از 10 سال است.

پیش از انجام روکش دندان دندانپزشک بایت سطح کمی از دندان را بتراشد تا دندان برای پیوند خوردن با روکش آماده شود؛ این فرایند برگشت پذیر نیست. اگر ونیرها مشکلی پیدا کنند معمولاً ترمیم کردن آنها مشکل است و باید تعویض شوند. پس از لمینت کردن باید عاداتی مثل جویدن سرخود کار و ناخن های دست را ترک کنید ؛چون این این کارها موجب ترک خوردن لمینت می شود. ونیرهای انتخاب مناسبی برای افرادی که از سلامت لثه کافی برخوردار نیستند؛ نمی باشند. افرادی که عادت به دندان قروچه کردن یا ساییدن دندان هایشان دارند؛ خطر ایجاد ترک یا شکستگی در ونیر های دندانی آنها بسیار بالاست. نکته آخر اینکه احتمال پوسیدگی ونیر های دندانی زیاد است؛ بنابراین حفظ و نگهداری از ونیرها و رعایت نکات بهداشتی و مراجعه مکرر به دندانپزشک پس از لمینت کردن بسیار مهم است.

در صورتی که دندانتان زرد شده یا تکه ای از آن افتاده است؛ روکشهای دندانی می توانند به شما کمک کنند تا ظاهر زیبای دندان های خود را برگردانید. ونیر های دندانی همچنین روش درمانی متداولی برای اصلاح طرح لبخند می باشند.

اگر دندانتان پوسیده باشد مشکل دندان فقط با استفاده از روکش حل نمی‌شود. بنابراین ابتدا باید با دندانپزشک صحبت کنید تا پیش از پوشاندن دندان، پوسیدگی آن را برطرف کند. اگر دندان قروچه می کنید احتمالاً پس از روکش کردن دندان دچار مشکل می شوید. البته دندانپزشک احتمالاً به شما راه‌حل‌هایی را مانند استفاده از محافظ های دندانی در شب پیشنهاد می‌دهد؛ تا از ونیر های دندانی خود محافظت کنید.

در کتب دانشگاهی دوام کامپوزیت ونیر بیش از ۷ سال و دوام لمینیت سرامیکی بیش از ۱۰ سال ذکر شده اسن ولی با مراقبت های صحیح و دوری از مواد تیره کننده دندان مانند چایی، قهوه، سرکه بالزامیک و ... می توان دوام بیشتری به این درمان ها بخشید. روکش های دندان به جز روش های معمول نخ دندان کشیدن، مسواک زدن و مراجعه منظم به دندانپزشک نیاز به مراقبت خاصی ندارند. با رعایت همین نکات ساده دوام و طول عمر آنها به میزان چشمگیری افزایش پیدا می‌کند. پاکسازی حرفه ای دندان هر ۶ ماه یکبار یا حتی سالیانه نیز به شدت توصیه می شود.

دندانپزشک با بررسی شرایط ظاهری دندان بیمار تعیین می‌کند که چه تعداد از آنها نیاز به استفاده از روکش دارند. معمولاً تعداد دندان هایی که برای لمینت کردن انتخاب می شوند؛ زوج هستند. مثلاً ۲ و ۴ و ۸ و ۱۰ و ۱۲ تا روکش از لحاظ ظاهری و تقارن نتیجه بهتری داشته یاشد.

مسواک زدن دو بار در روز به مدت ۲ دقیقه، نخ دندان کشیدن روزانه و استفاده از محافظ دندان در شب روشهای متداول حفظ و نگهداری ونیرهای دندان هستند. همچنین توصیه می شود از خوردن غذای سفت مانند آب نبات یا چیز های سخت با دندانهای جلویی که روکش دندان دارند؛ خودداری کنید.

لمینت ها بسیار مستحکم هستند اما در شرایط نرمال پس از تحلیل لثه که ریشه دندان نیز تحلیل رفته و ریشه دندانها بیرون می آیند، بیمار نیاز دارد که لمینت را تعویض کند تا ریشه های دندان را نیز بپوشاند. لمینت به دندان هایی که زیر آن قرار گرفته، پیوند می خورد بنابراین، در صورتی که از لمینت مانند دندان طبیعی مراقبت نشود؛ دچار پوسیدگی شده و نیاز به تعویض دارند.

هزینه لمینت بسته به اینکه چه تعداد از دندان ها را شامل می شود و دندانها در کدام ناحیه از فک قرار دارند؛ متغیر است.

برخی از بیمه های دندان حدود ۵۰ درصد از هزینه لمینت را می پردازند که این بستگی به نوع پوشش بیمه ای فرد دارد. البته نباید انتظار چندانی به پرداخت هزینه لمینت از بیمه‌های درمانی داشت. چون لمینت کردن یک روش زیباییست.

از دندانپزشک بخواهید تا انواع مختلف روکش دندان را به شما نشان دهد. همچنین می توانید مواردی را که دندانپزشک تا کنون روی آنها لمینت انجام داده که مشابه دندان های شما بوده ببینید. از دندانپزشک بپرسید دندان چه تعداد از بیماران را تا به حال با لمینت روکش کرده است و آیا لابراتوار سازنده لمینت، تخصص کافی برای انجام این کار را دارد.

پیش نمایش طرح لبخند دیجیتالی را می توان با عکس گرفتن از چهره بیمار و ویرایش دیجیتالی دندان ها ایجاد کرد. این عکس طرح خوبی است و نتیجه نهایی با استفاده از نرم افزار به بیمار نشان داده می شود و بیمار می‌تواند بر اساس آن تصمیم بگیرد که آیا تمایل به انجام لمینت دارد یا خیر.

این موضوع توسط دندانپزشک بررسی می شود چون معمولا خود بیمار لمینتی را انتخاب می کند که از دندان های خودش روشن تر است و مجبور می شود سایر دندانها را با بلیچینگ و روش های سفید کردن دیگر روشن کند تا با لمینت ها تطابق داشته باشد.

معمولاً بیماران هنگام انجام لمینت بی حس هستند و هیچ دردی احساس نمی کنند. اگر لمینت برای دو تا ۴ دندان مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ معمولا ناراحتی خاصی پس از از بین رفتن بی حسی نیز برای فرد ایجاد نمی شود. البته بیماران باید انتظار کمی سوزش و احساس ناراحتی در فک در صورتی که تعداد دندانهای لمینت شده از 8 عدد بیشتر باشد را داشته باشند. این سوزش را می‌توان با مصرف برخی داروها به تجویز پزشک تسکین بخشید.

در برخی شرایط، کانتورینگ و اصلاح خط لثه پیش از روکش کردن از لحاظ زیبایی نتیجه بهتری خواهد داشت. در این شرایط می‌توان تقارن بهتری ایجاد کرد و طول لمینت را کوتاهتر در نظر گرفت. معمولاً کانتورینگ لثه ناراحتی بیشتری بعد از درمان یا حین درمان برای بیمار فراهم می‌آورد. در موارد نادری عمل جراحی کانتورینگ لثه در صورتی که دندان ها بسیار کوتاه باشند؛ باید انجام گیرد. برای انجام کانتورینگ لثه، بیماران به پریودنتیست ارجاع داده می‌شوند.

پس از زمینت کردن توانید اکثر غذاها را بجوید اما ممکن است نحوه گاز زدن برای هر بیمار متفاوت باشد. البته توصیه می شود که چند روز اول تا زمانی که به لمینت ها عادت کنید از غذاهای نرم تر استفاده کنید. بعد از چند هفته هیچ محدودیتی برای خوردن غذا حتی غذاهای خاص نخواهید داشت. البته همان طور که از دندان طبیعی خود مراقبت می کردید باید از گاز زدن یا جویدن غذا های سفت مانند یخ، آبنبات های بسیار سفت، شکستن پوست آجیل مانند پوست پسته و غیره خودداری کنید.

تمام عادات بدی که روی دندان ها تاثیر می گذارند مانند جویدن ناخن، باز کردن کیسه های هوا و در بطری ها با دندان، دراوردن لباس یا دستکش با دندان و هر عادتی که فشار اضافه روی لمینت ها وارد می کند را باید کنار بگذارید.

روکش را دور نیندازید بلکه آن را نگه داشته و به دندانپزشک مراجعه کنید. سعی نکنید روکش را با چسب مجددا به دندان خود بچسبانید. احتمالا دندان زیر روکش به غذاها یا مایعات سرد کمی حساس می شود که این طبیعی است. اما بهتر است هرچه زودتر به دندانپزشک مراجعه کرده و روکش را مجددا روی دندان قرار دهید.

برای لمینت ها نیز به همان روشی که دندان طبیعی حفظ و نگهداری می شدند؛ باید بهداشت دهان و دندان را رعایت کرد. بنابراین پس از روکش کردن دندان با لمینت، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن و همچنین مراجعه منظم به دندانپزشک هر ۶ ماه یک بار ضروری است.

یکی از گزینه‌های جایگزین ونیر دندان، کاور دندان (Snap on smile) نامیده می شود. در این روش یک پوشش روی دندان شما قرار می گیرد که موجب یکدست شدن و بزرگتر شدن لبخند می شود. البته ظاهر آنها مانند لمینت یا کامپوزیت طبیعی به نظر نمی‌رسد اما گاهی اوقات همین حد زیبایی نیز از نظر بیماران قابل قبول است.

لومینیرز یک برند تجاری از لمینت های سرامیکی است. این روکش های لمینتی می توانند بدون نیاز به آماده سازی مانند دریل کردن یا سوراخ کردن روی دندان قرار بگیرند و طرح لبخند دندان ها را اصلاح کنند. لومینیرزها به عنوان جایگزین روکش های دندان طراحی شده اند.

اگر وضعیت دندان ها مناسب باشد؛ ونیر های پرسلین سنتی را می توان مانند لومینیرز بدون نیاز به آماده سازی روی دندان قرارداد. البته بهتر است برای انتخاب بهترین نوع روکش دندان با دندانپزشک مشورت کنید.

تقریبا از زمانیکه روکش‌ها یا ونیر دندان ابداع شد؛ دو جنس پرسلین یا کامپوزیت برای روکش دندان به کار رفت. هر دو روش مزایا و معایب خود را دارند و به طور کلی می توان گفت در لمینت های پرسلین پرطرفدارترین روکش های دندانی هستند که بهترین نتیجه را از لحاظ زیبایی ایجاد می کنند. با توجه به پیشرفت تکنولوژی، انواع جدیدتری از ونیر های دندانی طراحی شده اند که مزایای متفاوتی نسبت به انواع قبلی دارند و نحوه قرار گیری آنها روی دندان ها بسیار بهتر است. به طور کلی گزینه‌های موجود شامل ونیر های کامپوزیت، ونیر های پرسلین یا سرامیکی، ونیر های مینیمال پرپ یا فوق نازک Minimal-prep (ultra-thin)، ونیرهای متحرک یا اسنپ آنSnap-on یا ونیرو های فوری هستند.

هر نوع ونیر دندان برای شرایط خاصی در افراد مختلف طراحی شده است؛ بنابراین نمی توان نوع خاصی را برای همه توصیه کرد. نوع ونیر طبق نظر دندانپزشک بر اساس شرایط مورد نیاز مراجعه کننده از لحاظ زیبایی، نحوه قرار گرفتن دندانها کنار هم، دوام، طول عمر و فاکتورهای دیگر تعیین می‌شود.

کامپوزیت ها یکی از انواع روکش های دندان هستند که به منظور زیباتر کردن ظاهر دندان ها و اصلاح طرح لبخند مورد استفاده قرار می گیرند.

نصب کامپوزیت روی دندان ها نه تنها موجب تغییر شکل اندازه و رنگ دندان های شما می شود بلکه تمام ترک خوردگی ها، پریدگی ها و نواقص دندان را نیز برطرف می کند.

ونیر یک پوسته نازک و ویفری حاوی مواد همرنگ دندان هستند که می‌توانند از جنس پرسلین، سرامیک یا کامپوزیت که به دندانها پیوند میخورند؛ ساخته شوند. نحوه اتصال آنها به لایه رویی دندان به منظور اصلاح زیبایی چهره و دندان تقریبا مانند ناخن های مصنوعی است که روی ناخن دست قرار می گیرند.

ونیر های دندان تنها به سطح روی دندان متصل می شوند و در جای خود مستحکم شده تا از لحاظ زیبایی چهره فرد را بهبود بخشند. چون ونیر های دندانی لایه بسیار نازکی هستند و فقط با هدف زیبایی طراحی شده اند؛ تاثیری در استحکام یا ترمیم دندان های پوسیده ندارند؛ فقط ظاهر آنها را زیباتر می کنند.

کامپوزیت ها محصولات دست سازی هستند و بسته به نظر فردی که از آنها استفاده می کند می توانند رنگ شکل وظاهر متفاوتی داشته باشند اما معمولاً نوع و رنگ کامپوزیت توسط دندانپزشک انتخاب می شود نه خود بیمار چون در دندانپزشک با بررسی همه جوانب روکشی را انتخاب می کند که انطباق بهتری با سایر دندان های فرد داشته باشد.

روکش های دندان چه از جنس لمینت و چه از جنس کامپوزیت را می توان برای یک دندان یا کل دندان ها به کار برد اما معمولاً روکش های دندان برای کل دندان های جلو مورد استفاده قرار می‌گیرد و تعداد دندان‌ها نیز به منظور اصلاح طرح لبخند، زوج در نظر گرفته می شوند تا تقارن آنها حفظ شود.

دوام ونیر دندان تا حد زیادی به نوع روکش مورد استفاده، نحوه مراقبت از آن، تبحر دندانپزشک در نصب روکش و شکل دادن به کامپوزیت و نحوه ساخت روکش لمینت در آزمایشگاه بستگی دارد. با توجه به تمام این عوامل روکش های دندان حدود ۵ تا ۲۰ سال برای فرد دوام دارند.

نصب روکش دندان تغییری در زندگی نرمال فرد ایجاد نمی کند بلکه به منظور اصلاح لبخند او و پوشاندن برخی نواقص ظاهری دندان به کار می رود. بنابراین پس از گذشت دوران نقاهت حدود یک هفته ای فرد می تواند مانند قبل هر نوع غذایی را بجود و گاز بزند.

روکشهای دندانی یکی از درمان های زیبایی دندانپزشکی است که راه حلی کاملا انعطاف پذیر برای اصلاح طرح لبخند افراد است. چون فرایند سفید کردن دندان فقط برای روشن تر کردن رنگ دندان ها به کار می رود و روی نواقص موجود روی دندانها مانند پریدگی، ترک، کج بودن و بیرون افتادن ریشه ها تاثیری ندارد؛ دندانپزشک به منظور اصلاح شکل، اندازه و نواقص موجود در دندان بیمار ونیرهای دندانی را از نوع لمینت یا کامپوزیت پیشنهاد می دهد.

تغییر رنگ دندان، اصلاح نظم و نحوه قرارگیری دندان ها در فک، کم کردن فاصله بین دندان ها، تغییر شکل دندان، اصلاح دندانهای پریده و آسیب دیده، اصلاح دندانهای ساییده شده، اصلاح آسیب های ناشی از دندان قروچه برخی از کاربردهای ونیر دندان است.

• هرچند سفید کردن یا بلیچینگ دندان می تواند راه حل مناسبی برای روشن کردن رنگ دندان های زرد شده باشد اما در ظاهر و شکل دندان ها تاثیری ندارد. • در صورتی که دندانها با مواد سفید یا فلزی پر شده باشند؛ سفید کردن و بلیچینگ تاثیری روی آنها ندارد. • مدت زمان زرد شدن دندانها پس از بلیچینگ یا سفید کردن بسیار کوتاه است و معمولاً با وجود رژیم غذایی ایرانیها که مصرف بسیار زیاد چایی، قهوه و ادویه هایی مانند زردچوبه و زعفران را شامل می شود؛ زرد شدن مجدد دندان ها در مدت کوتاهی بسیار طبیعی است. • تغییر رنگی که بر اثر مصرف برخی داروها مانند آنتی بیوتیک هایی در دندان ایجاد شده به هیچ وجه با روش سفید کردن یا بلیچینگ برطرف نمی‌شود. • استفاده از تکنیک های قدیمی سفید کردن دندان موجب می شود دندان ها به شدت حساس شوند. • در صورتی که با انتخاب روکش مناسب برای دندان هایتان نه تنها هیچ کدام از مشکلات بالا را نخواهید داشت بلکه با اصلاح نواقص موجود درد دندان لبخند شما به زیباترین شکل به نظر خواهد رسید.

روکشهای دندانی تاثیر قابل توجهی روی اصلاح نظم و نحوه قرار گیری دندانها از لحاظ ظاهری در فک دارند. چون با روکش دندان میتوان دندانهایی که شکسته‌اند، لبه آن ها پریده یا فاصله زیادی از هم دارند را به راحتی اصلاح کرد.

با نصب روکش دندان دیگر نیازی به استفاده از براکت ها به عنوان راه حل های طولانی مدت نیست. ارتودنسی و استفاده از براکت ها نسبت روکش دندان و لمینت هزینه بسیار بیشتری دارد و مدت زمان درمان آن نیز بسیار طولانی تر است. همچنین پس از انجام ارتودنسی باید تا پایان عمر از ریتینر ها استفاده کرد تا دندان ها به حالت اولیه خود بر نگردند. در صورتی که از روکش های دندان می توان برای یکدست کردن دندان ها بدون جابجایی فیزیکی آنها استفاده کرد. لمینت یا کامپوزیت به نحوی شکل داده شده بر روی دندان ها قرار می گیرد که در هیچ صورتی نمی توان تشخیص داد که زیر آن ها دندان کرج یا با نقص های گوناگون وجود دارد.

یکی از اهداف ونیر دندان، پرکردن فاصله بین دندان هاست. در صورتی که فاصله کمی بین دندان‌ها وجود داشته باشد می توان با طراحی کامپوزیت این فواصل را پر کرد تا دیگر نیازی به استفاده از ارتودنسی و نصب براکت نباشد. اما اگر فاصله بین دندان ها بسیار زیاد باشد می ‌توان از لمینت ها و طراحی خاص آن ها در لابراتوار برای روکش کردن دندان و پرکردن این فواصل استفاده کرد.

ونیر های دندان از نوع لمینت یا کامپوزیت طبق نیازهای هر فرد شکل داده می شوند به این ترتیب اگر دندان ها به طور طبیعی کوتاه باشند و فرد تمایل داشته باشد که دندانهایش بلندتر به نظر برسد؛ ونیرها نیز به همین ترتیب برای او طراحی خواهند شد. به طور کلی عرض، انحنا، طول و ابعاد هر دندان را می توان طبق سلیقه خود فرد طراحی کرد و شکل داد.

با بالا رفتن سن دندان ها بیشتر در معرض سایش و آسیب دیدگی قرار می گیرند. برخی از آنها با اینکه گوشه آن ها پریده یا ترک خورده اند کارایی خود را حفظ کرده اند اما روی زیبایی ظاهری فرد تاثیر منفی گذاشته و اعتماد به نفس او را نیز پایین آورده اند. برخی از دندان ها نیز پرکردگی های عمیقی دارند که ظاهر زیبایی ندارند. تمام این نواقص را می توان با استفاده از لمینت و کامپوزیت اصلاح کرد.

مینای دندانهای طبیعی در اثر اسیدی شدن دهان، بیماری های دهان و دندان و پوسیدگی ها کم کم ساییده می شوند. این سائیدگی حفراتی را در دندان ها به وجود می آورد و یا لبه های دندان ها را صاف می کند و موجب می شود دندان ها کوتاه تر شده و ظاهر ناخوشایندی پیدا کنند. همچنین با ساییده شدن مینای دندان زرد شدن دندان ها بیشتر خودش را نشان می‌دهد و دندان ها حساس می شوند. استفاده از لمینت و کامپوزیت می‌تواند در اصلاح این ساییدگیها موثر بوده و ظاهر دندان طبیعی را به حالت قبل بازگردانند.

دندان قروچه کردن در خواب موجب می شود دندان های بالا و پایین روی یکدیگر ساییده شوند و با گذشت زمان نه تنها موجب از بین رفتن مینای محافظ دندان و حساس شدن دندان ها می شود بلکه روی ظاهر دندان ها نیز تاثیر ناخوشایندی دارد. ونیر های دندانی می توانند ظاهر طبیعی دندان ها را حفظ کرده و از مینای دندان در مقابل ساییده شدن در اثر دندان قروچه محافظت کرده و در نتیجه حساسیت دندان به خوراکی ها و نوشیدنی های سرد را نیز از بین ببرند.

یکی از مهمترین مزایای لمینت کردن نسبت به نصب تاج دندان، آسیب بسیار کمی است که به مینای دندان وارد می کنند. تراشیدن مینای دندان در مقایسه با قرار دادن تاج دندان به روش سنتی کاملا ناچیز است چون ونیر های دندانی معمولا فقط روی قسمت جلوی دندان کار گذاشته می شوند و نیازی نیست که کل دندان برای قرار گرفتن لمینت تراشیده شود. اما برای قرار دادن تاج دندانف دور تا دور دندان تراشیده می شود و در نتیجه آسیب بیشتری به دندان وارد می شود.

پیش از نصب لمینت یا کامپوزیت باید تصویر مشخصی از درمان زیبایی خود داشته باشید و انتظارات تان غیر معقول نباشد. سلامت دهان و دندان بدون هیچ نشانه ای از پوسیدگی و بیماری لثه ضروری است. حفظ بهداشت دهان و دندان با مراقبت های روزانه باید رعایت شود. لایه ای که روی دندان به عنوان مینای دندان قرار دارد باید به اندازه کافی موجود باشد تا دندانپزشک بتواند از آن برای نصب روکش استفاده کند.

معمولاً بیمارانی که پرکردگی های زیادی در دندان هایشان دارند و یا بخشی از دندان شان پریده است؛ هم چنین افرادی که نمی خواهند هزینه بسیار زیادی بابت ارتودنسی و یک دست کردن دندان هایشان بدهند و افرادی که به دنبال یک روش سریع برای زیبا کردن ظاهر دندان هایشان هستند از لمینت استفاده می کنند.

1. هنگام استفاده از روکش های دندان، بخشی از مینای دندان تراشیده می‌شود و هرگز به حالت قبل بر نمی گردد. 2. انتخاب دندانپزشکی که تجربه کافی در نصب روکش دندان داشته باشد بسیار مهم است. 3. مشاهده نمونه های قبلی لمینت شده توسط دندانپزشک به بیمار کمک می کند که یک دید کلی نسبت به انجام لمینت پیدا کند.

چندین دهه است که اصطلاح خنده هالیوودی در ذهن همه یک لبخند کامل با دندان های سفید، درخشان و منظم را متصور می شود. چون در گذشته معمولاً بازیگران، سلبریتی ها و افراد بسیار مشهور که همواره در دید مردم بودند از لمینت برای اصلاح طرح لبخند خود استفاده می کردند. اما امروزه روکش کردن دندان بین همه مردم امری متداول شده است. در سال ۱۹۲۸ دندانپزشکی به نام چارلز کین کوروس (Dr Charles Pincus)روکش های دندان را به عنوان روشی برای اصلاح لبخند بازیگران پیشنهاد داد. از آن زمان به بعد روکش های دندان به عنوان یک راه حل موقتی که روی دندان های بازیگران قرار می گرفت؛ متداول شد. با پیشرفت تکنولوژی ای کم کم روکش های موقتی تبدیل به روکشهای دائمی شدند که قابلیت اتصال به دندان ها را داشتند. در سال ۱۹۳۷ کوروس توانست ونیر های اکریلیک را بسازد که با چسب های دندان مصنوعی به دندان می چسبیدند اما این روش باز هم یک راه حل موقتی بود. در سال ۱۹۶۰ همه چیز تغییر کرد. دکتر مایکل کورس توانست از فرایندی برای اصلاح سطح دندان و لکه های سیاه که با چشم قابل رویت بودند؛ استفاده کند. در این روش سطح دندان با اسید خاصی شسته می شد. در سال ۱۹۸۲ دکتر سیمنسن توانست از روش دکتر فکور برای ساخت ونیر های پرسلین ای استفاده کند. او از اسید هیدروفلوریک برای چسباندن ونیرهای پرسلین دندان استفاده کرد. از آن سال به بعد تحقیقات گسترده ای در خصوص ونیر های پرسلین آغاز گردید و این روش درمان زیبایی روز به روز گسترش بیشتری پیدا کرد.

ونیرهای کامپوزیت معمولاً برای برطرف کردن مشکلات زیبایی کوچک مانند ترک های مختصر در دندان یا پریدگی لبه دندان ها مورد استفاده قرار می گیرند. کامپوزیت همان مواد سفید رنگ رزینی هستند که توسط دندانپزشک برای پر کردن دندان ها مورد استفاده قرار می گیرند اما برندهای مختلف آن شباهت بیشتری به دندانهای طبیعی دارند.

ونیر های کامپوزیت توسط دندانپزشک روی دندان در حالی که بیمار روی صندلی دندانپزشکی دراز کشیده شکل داده می شوند. در این فرایند دندانپزشک باید دقت و ظرافت خاصی را به کار ببرد. دندانپزشک ابتدا لایه‌هایی از مواد کامپوزیت را اعمال کرده و با نور خاصی آنها را سفت می کند سپس می تواند کامپوزیت ها را صیقل داده و روکش ها شکل دهد. این فرآیند در کمتر از یک ساعت در حالی که شما به راحتی روی صندلی دندانپزشکی دراز کشیده اید؛ انجام می گیرد. ظاهر کامپوزیت ها شباهت بسیار زیادی به دندانهای طبیعی دارد.

یکی از مهم‌ترین مزایای کامپوزیت این است که مانند لمینت (لمینیت) ها نیازی نیست که در لابراتوار توسط تکنسین تهیه شود به همین علت نصب کامپوزیت دندان ها یک فرایند فوری است. یکی دیگر از مزایای های کامپوزیت این است که نیازی به تراشیدن سطح دندان برای نصب آن نیست به همین علت آسیب کمتری به دندان ها می رسد و دندان ها نسبت به غذاهای سرد و گرم حساس نمی شوند. چرا گاهی اوقات دندان پزشک استفاده از لمینت (لمینیت) را به جای کامپوزیت توصیه می کنند؟ هرچند که از ونیرهای کامپوزیت می‌توان برای کل دندانهای جلو به منظور اصلاح طرح لبخند استفاده کرد اما معمولاً زمانی که تعداد دندان هایی که باید اصلاح شود؛ زیاد باشد و یا دندان ها شکسته باشند یا فاصله زیادی بین آنها وجود داشته باشد؛ لمینت (لمینیت) های سرامیکی انتخاب بهتری هستند. به همین علت کامپوزیت ها معمولا برای اصلاح طرح لبخند نواحی کوچکتر و تعداد دندانهای کمتر به کار می روند.

یکی از معایب بزرگ کامپوزیت‌ها این است که نسبت به زرد شدن مقاومت چندانی ندارد. البته رعایت بهداشت دهان و دندان و پولیشینگ منظم می تواند از زرد شدن آنها جلوگیری کند. اما طول عمر متوسط کامپوزیت ها حدود ۵ سال یا بیشتر است.

1. ارزانترند. هر چند مدت زمانی که بیمار باید روی صندلی دندانپزشکی معطل شود تا کار کامپوزیت دندان تمام شود اما استفاده از این مواد به عنوان روکش دندان مقرون به صرفه تر است. 2. سرعت. کامپوزیت دندان به سرعت ساخته می شود و تقریباً در یک جلسه اصلاح طرح لبخند انجام می گیرد. 3. نیازی به تراشیدن مینای دندان ندارد. در صورتیکه کامپوزیت برای بلندتر کردن طول دندان یا ترمیم تکه پریده به کار رود نیازی به تراشیدن لایه مینای دندان نیست. 4. برگشت پذیر است. اگر لایه خارجی مینای دندان تراشیدن شده باشد ونیر کامپوزیت را می توان براحتی برداشت و کل فرایند برگشت پذیر است. 5. حساسیت کمتری ایجاد می کند. چون در این روش نیازی به برداشتن مینای دندان نیست حساسیت دندان ها بعد از جلسه روکش دندان ایجاد نمی شود. 6. شکل دادن آن راحت است. دندانپزشک، موادی را در اختیار دارد که می‌تواند به راحتی و به دلخواه خود آنها را تغییر شکل داده و مقدار آنها را کم و زیاد کند. 7. کمترین آسیب به دندان‌های دیگر وارد می شود. مواد کامپوزیت نرم تر هستند بنابراین در صورتیکه دندانهای روکش شده به عنوان مثال فک بالا را روی دندان های فک پایین فشار دهید سایش کمتری نسبت به لمینت (لمینیت) ایجاد می کنند.

• نتیجه‌ ای که نهایتا از روکش های کامپوزیت به دست می آید از لحاظ زیبایی درجه پایین تری نسبت به لمینت (لمینیت) ها دارد. • دوام و طول عمر لمینت (لمینیت) ها بیشتر از کامپوزیت است. کامپوزیت ها حدوداً بعد از ۵ سال شروع به ساییده شدن، لب پر شدن، یا زرد شدن می کنند. • کارایی کامپوزیت ها برای یک یا دو دندان که گوشه آنها پریده باشد؛ مناسب است. اگر تعداد دندان های بیشتری را بخواهید رو کش کنید استفاده از لمینت (لمینیت) مناسب تر است. • برای کامپوزیت کردن مجبور می شوید به مدت طولانی حدود یک ساعت روی صندلی دندانپزشکی دراز بکشید تا دندانپزشک لایه های کامپوزیت را اعمال کرده و به آنها شکل دهد. البته در برخی از انواع ونیر مانند ونیر no prep میزان زمان انتظار بیمار بسیار کمتر است.

• لمینت (لمینیت) یا پورسلین چندین سال است که به عنوان استاندارد طلایی ونیرهای دندان شناخته می شود. زیرا علاوه بر ظاهر بسیار زیبا که شباهت کامل با دندانهای طبیعی دارد؛ کارایی، دوام و طول عمر آن نیز قابل قبول است. • تنوع کاربرد لمینت (لمینیت) ها آنها را به بهترین گزینه موجود برای اصلاح رنگ، شکل و ظاهر دندان ها تبدیل کرده است که می تواند تغییرات تاثیر گذاری روی لبخند افرادی که دندان هایشان شکسته است یا فاصله زیادی بین آنها وجود دارد؛ بگذارد. • لمینت (لمینیت) ها در لابراتوار توسط تکنسین‌ها و متخصصان پروتز دندانی ساخته می شوند تا بهترین انطباق را با دندان های بیمار داشته باشند و اصلاح طرح لبخند را تکمیل کنند.

ضخامت ونیرهای پرسلین حدود نیم میلیمتر است بنابراین لایه نازکی از مینای دندان باید به منظور چسباندن ونیر های پورسلین تراشیده شود. ممکن است گاهی اوقات تراشیدن مینای دندان حساسیت دندان به غذاهای سرد و گرم را بالا ببرد اما نتیجه نهایی ارزش آن را دارد. آیا می توانم لمینت (لمینیت) روی دندان هایم را بردارم و به جای آن کامپوزیت کنم؟ زمانی که تصمیم گرفتید از ونیرهای لمینت (لمینیت) استفاده کنید باید تا پایان عمر آن ها را روی دندان های خود حفظ کرده و در صورتیکه دچار مشکل شدند آنها را ترمیم کنید. البته درصورتی که حفظ و نگهداری آنها به خوبی انجام گیرد حدود ۱۰ تا ۱۵ سال و حتی بیشتر روی دندانهای فرد باقی می مانند. اما زمانی که سن بالاتر می‌رود ممکن است نیاز باشد که برخی از لمینت (لمینیت) ها با ونیرهای جدید جایگزین شوند.

• ظاهر- لمینت (لمینیت) های سرامیکی نزدیکترین شباهت را به دندان های طبیعی دارند. • دوام و طول عمر- لمینت (لمینیت) های سرامیکی حدود ۱۰ تا ۲۰ سال بدون زرد شدن روی دندان باقی می مانند. • استحکام - لمینت (لمینیت) های سرامیکی استحکام بالایی دارند و تقریباً بدون آسیب دیدگی روی دندان ها قرار گرفته از شکست دندان های زیرین خود نیز جلوگیری می کنند.

• تراشیدن مینای دندان - یکی از معایب ونیر های دندان این است که نمی‌تواند بدون تراشیدن مینای دندان روی دندانهای طبیعی نصب شوند. • هزینه - لمینت (لمینیت) های پرسلین معمولا نسبت به روکش های دیگر مانند کامپوزیت گرانتر هستند. • ثابت تا پایان عمر - زمانی که ونیر پورسلین را روی دندان‌های خود کاشتید باید برای تمام عمر آنها را نگه دارید و نمی‌توانید مجددا دندان های طبیعی خود را داشته باشید. به همین علت به منظور ترمیم یا جایگزین کردن آنها همواره باید هزینه هایی را متحمل شوید. • ساییدگی دندان های فک مقابل - اگر دندان قروچه می کنید خطر ساییده شدن دندانهای فک مقابل با لمینت (لمینیت) های سرامیکی وجود دارد. چون لمینت (لمینیت) ها از سرامیک بسیار سخت تهیه می شوند و می توانند موجب سایش دندانهای طبیعی شوند.

یکی از ابداعات جدید در زمینه روکش های دندان، ونیر های فوق نازک یا مینیمال پرپ است. این ونیرها با ضخامت دو دهم میلیمتر تقریبا نصف ضخامت ونیرهای پرسلین با ضخامت نیم میلیمتر را دارا هستند. در نتیجه با استفاده از ونیرهای فوق نازک دیگر نیازی به تراشیدن مینای دندان نیست. با استفاده از نوع خاصی پرسلین، این ونیر ها نیز همان خواص لمینت (لمینیت) های قبلی را از لحاظ قدرت، زیبایی استحکام، دوام و طول عمر دارند.

لومینیرز Lumineers به عنوان یکی از برندهای پیشرو در زمینه لمینت (لمینیت) های فوق نازک مشهور شده است. اما برندهای دیگری مانند Vivaneers و DURAthin نیز لمینت (لمینیت) های فوق نازک را تولید می کنند و در جهان شناخته شده هستند.

به هر حال حذف مینای دندان در هر فرآیندی برای دندانپزشک مشکل است. لومینرزها موجب می شوند کار دندانپزشک راحت تر و سریعتر پیش برود چون نیازی به برداشتن مینای دندان ندارند. همچنین مشکل حساسیت دندان ها به غذاهای گرم و سرد نیز با نصب لومینرزها به عنوان روکش دندان از بین می شود. کل فرایند نصب ونیر های فوق نازک برگشت پذیر است.

• سرعت - کل فرایند نصب روکش لومینیرز روی دندان ها در دو جلسه توسط دندانپزشک انجام می‌گیرد. • ظاهر - چون لومینیرز نیز از پرسلین ساخته می شود از لحاظ زیبایی کاملا به دندان طبیعی شبیه است و ظاهر آن نسبت به کامپوزیت بسیار بهتر است. • عدم نیاز به تراشیدن مینای دندان - در اکثر موارد نیازی به تراشیدن مینای دندان های طبیعی برای نصب ونیر های فوق نازک نیست. • نازک تر بودن - ضخامت لومینیرز ها فقط دو دهم میلی متر است که نصف لمینت (لمینیت) قدیمی است. در صورتی که گرید سرامیک تغییری نمی کند و به همین علت ظاهر آن هیچ تفاوتی با لمینت (لمینیت) سرامیکی قدیمی ندارد. • طول عمر و دوام - لومینیرز ها نیز مانند لمینت (لمینیت) های سرامیکی قدیمی بیش از ۲۰ سال دوام دارند. • فرایند کاملا برگشت پذیر - چون در اکثر موارد نیازی به تراشیدن مینای دندان برای نصب لمینت (لمینیت) ها نیست هر زمان که بیمار دیگر نیازی به آنها نداشته باشد می تواند آنها را بردارد یا تغییر دهد.

هزینه - با وجود اینکه لمینت (لمینیت) های فوق نازک از لحاظ تکنیکی، بسیار پیشرفته و جدید هستند؛ هزینه آنها تقریبا با ونیرهای پرسلین قدیمی تفاوت چندانی ندارد. ونیرهای No prep یا سرک (CEREC)چه تفاوتی با سایر ونیر دندانی دارند؟ با کمک تکنولوژی کامپیوتری جدید می ‌توان ونیرهایی طراحی کرد که در یک جلسه توسط دندانپزشک روی دندان نصب شوند. ونیر سرک مخفف Chairside Economical Restoration of Esthetic Ceramic که به روکش دندان یک روزه یا فوری نیز مشهور است از تکنولوژی جدید اسکنرهای دیجیتالی برای گرفتن عکس از داخل دهان برای تبدیل آن به طرحهای دیجیتالی استفاده می کند. این تکنولوژی که به کدکم CAD/CAM معروف است برای طراحی ونیر های دندانی از نرم افزارهای کامپیوتری استفاده می کند.

بر مبنای نیاز هر بیمار از این تکنولوژی کامپیوتری توسط دندانپزشک استفاده می شود تا ونیرهای دندانی را دقیقا مطابق با نیازهای فرد طراحی کنند. سپس این طراحی به یک دستگاه تخصصی که در مطب دندانپزشک نصب شده ارسال می شود. این دستگاه ارتباطی بین پرینتر سه بعدی و دستگاه نورد برقرار کرده و سرامیک طی چند دقیقه طبق طراحی انجام گرفته ساخته شده و آماده نصب روی دندان ها می شود.

• تکنولوژی کدکم موجب می شود فرایند لمینت (لمینیت) کردن بسیار سریع تر باشد و در یک جلسه انجام گیرد. • از لحاظ تئوری استفاده از تکنولوژی کدکم هزینه اضافه ای را بر دوش بیمار برای لمینت (لمینیت) کردن دندان ها نمی گذارد اما چون خرید این تجهیزات ارزان نیست و دندان پزشک باید برای مجهز کردن مطب خود هزینه بالایی بپردازد معمولاً هزینه روکش کردن دندان با تکنولوژی کدکم نسبت به سایر روش‌های لمینت (لمینیت) کردن گرانتر است.

اگرچه دندانپزشکان در زمینه کاری خود مهارت کافی دارند اما طراحی و ساخت ونیر های No prep یا ونیر سرک با تکنولوژی کدکم CAD/CAM نیاز به آموزش خاصی دارد. این کار مانند یک طرح هنری است و باید دندانپزشک دید هنری برای ساخت ونیرهای دندان از لحاظ زیبایی داشته باشد. طراحی این ونیرها نیاز به تجربه طولانی مدت و مهارت خاصی از طرف دندانپزشک دارد. بهتر است چند نمونه از کارهایی که با طراحی CAD/CAM روی دندان بیماران دیگر انجام گرفته مشاهده کنید تا از مطلوب بودن نتیجه آن اطمینان کافی حاصل کنید. همچنین چون انتخاب رنگ با تکنولوژی CEREC کمی مشکل است دندانپزشک باید آموزشهای لازم را در این خصوص دیده باشد.

• سرعت - این ونیر ها را می توان به سرعت با تکنولوژی کدکم طراحی، تولید و در همان روز روی دندان بیمار نصب کرد. • ظاهر- چون این ونیر ها نیز از پرسلین ساخته می شوند ظاهرشان کاملا شبیه دندان طبیعی است. • دوام و طول عمر - دوام و طول عمر ونیرهای no prep حدود ۱۰ تا ۱۵ سال است و در مقابل زرد شدن نیز مقاومند. • عدم نیاز به تراشیدن مینای دندان - در اکثر موارد نیازی به تراشیدن دندان برای نصب ونیرهای CEREC نیست.

هزینه - هرچند نصب ونیرهای no prep بسیار سریع است اما تجهیزات گران آن روی هزینه نهایی روکش کردن دندان تاثیر می گذارد. کارایی - لمینت (لمینیت) های no prep معمولا برای افرادی که یک تا چهار دندان آنها به روکش نیاز دارد کارایی بهتری دارند. ظاهر - در صورتی که دندانپزشک مهارت و تجربه کافی در استفاده از تکنولوژی کدکم CAD/CAM نداشته باشد؛ مخصوصاً زمانی که از این تکنولوژی برای طراحی کل دندان های یک فک استفاده شود؛احتمال دارد نتیجه نهایی رضایت بخش نباشد.

ونیر های متحرک اسنپ آن همانطور که از نامشان پیداست نوعی ونیر نسبتاً جدید هستند که البته در حال حاضر بهترین گزینه موجود نمی باشند و معمولاً دندانپزشکان این نوع نیروها را برای بیماران توصیه نمی کنند.

ونیر های اسنپ آن از رزین دندانی که سخت است و نسبت به سایش مقاومند؛ ساخته می شوند و همان طور که از نامشان پیداست می ‌توانند برداشته شوند و هر زمان که به آنها نیاز باشد مجدد جایگزین شوند.

شاید به نظرتان برسد که ونیر های اسنپ آن مانند دندان های مصنوعی متحرک هستند اما زمانی که ونیر های اسنپ آن داخل دهان روی دندان ها قرار می گیرند ظاهر کاملاً طبیعی و قابل قبولی دارند.

با ونیر اسنپ آن می‌توان به طور نرمال همه مواد غذایی را جوید و فقط هنگامی که نیاز به تمیز کردن دارند روزی یک بار برداشته می شوند.

برای نصب ونیر های اسنپ آن (Snap On) نیازی به تراشیدن مینای دندان‌های طبیعی نیست بلکه دندانپزشک قالبی از دندانهای موجود را برای ساختن قالب ونیر اسنپ آن تهیه می کند و مانند تمام روکشهای دندانی دیگر برای انتحاب رنگ و سبک روکش با بیمار مشورت می شود. در مدت بسیار کوتاهی ونیرهای اسنپ آن در لابراتوار تهیه شده و آماده نصب روی دندانهای بیمار می شود.

• ونیر های متحرک راه حلی بسیار سریع و ساده برای بهبود ظاهر فرد و اصلاح طرح لبخند او می باشند اما معمولاً دندانپزشکان این روش را به عنوان آخرین راه حل به بیمار توصیه می کنند. • ونیرهای اسنپ آن مقرون به صرفه هستند و برای افرادی که می خواهند با هزینه بسیار کم، زیبایی ظاهری خود را اصلاح کنند؛ بسیار مناسبند. • همچنین ونیر های متحرک برای افرادی که تمایلی به استفاده از لیمنت (لمینیت) ها که تا پایان عمر باید از آن استفاده کنند؛ ندارند و به دنبال روش‌های موقتی و برگشت‌پذیر هستند؛ مناسب است.

1. هزینه - قیمت ونیر اسنپ آن بسیار ارزان تر از ونیر های سنتی مانند لیمنت (لمینیت) است. 2. متحرک بودن - متحرک بودن ونیر اسنپ آن موجب می شود هر زمان که بیمار نیازی به آنها نداشته باشد آن را از دهان خارج کند. 3. موقتی بودن - این روش برای افرادی که می خواهند یک دید کلی نسبت به چهره خودشان بعد از انجام روکش دندان داشته باشند؛ مناسب است. 4. دوام - چون این روکش ها از مواد مقاوم در برابر سایش و رزین های دندانی ساخته می شوند دوام و طول عمر مناسبی دارند. 5. تمیز کردن - این روکش های دندانی به راحتی از دهان خارج شده و می توان آن ها را به طور منظم تمیز کرد.

• دائمی نبودن - این راه حل دائمی نیست و طوری طراحی شده که بنا به نیاز بیمار هر زمان که بخواهد از دهان خارج شود. • ظاهر - هرچند که ظاهر ونیرهای اسنپ آن قابل قبول است اما به زیبایی لیمنت (لمینیت) ها نیستند و کیفیت آنها به اندازه ونیرهای پرسلین بالا نیست.

ونیر های فوری، روکشی مابین پورسلین و کامپوزیت هستند و به جای این که دقیقا مطابق با درخواست بیمار تهیه شوند؛ از پیش ساخته شده می باشند. دندانپزشکان معمولاً یکسری از روکش هایی با رنگ ها و سبک های مختلف در مطب خود دارند که فرد می تواند هر کدام را که بهترین انطباق را با ظاهر و دندانهایش دارد انتخاب کند.

چون فرایند ساخت این ونیر ها تکمیل شده هم ارزان‌تر هستند و هم به سرعت طی یک جلسه روی دندان ها نصب می شوند. ونیر های فوری می توانند طرح لبخند را به خوبی اصلاح کرده و ظاهر زیبای فرد را به او بازگرداند. البته نتیجه نهایی آن ها به اندازه ونیر های لیمنت (لمینیت) که به در خواست و طبق شرایط هر بیمار ساخته می شود نیست اما مزیت های آن که شامل هزینه کمتر است ارزش امتحان کردن را دارد.

• قیمت - هزینه ونیر های فوری بسیار کمتر از لیمنت (لمینیت) های سفارشی است. • سرعت - چون مدت زمان کمتری برای نصب آن توسط دندانپزشک مورد نیاز است؛ سرعت نصب لیمنت (لمینیت) های فوری بسیار بالاست و طی یک جلسه می توان آن ها را روی دندان بیمار نصب کرد.

• ظاهر - ظاهر لیمنت (لمینیت) فوری به اندازه لیمنت (لمینیت) هایی که طبق شرایط هر فرد ساخته می شود؛ فوق العاده و زیبا نیست اما قابل قبول است. • انعطاف پذیری - انعطاف پذیری کمی در لیمنت (لمینیت) های فوری وجود دارد چون تعداد مواردی که دندان پزشک و بیمار در اختیار دارند تا از بین آنها انتخاب کنند؛ محدود است.

با توجه به انواع مختلف مواد و جنسی که در ونیر ها استفاده می شود؛ برای انتخاب هر کدام از آنها به عنوان روکش دندان باید مزایا و معایب هر کدام را به طور کامل بررسی کرده و سپس با دندانپزشک مشورت کنید. به طور کلی می توان گفت دوام ونیرهای دندان نسبت به تاج دندان بیشتر است. هرچند برای نصب ونیر های پرسلین باید یک لایه از مینای دندان تراشیده شود اما بیمار می تواند انواع دیگری از ونیر ها را انتخاب کند که البته ممکن است به اندازه لیمنت (لمینیت) ها در مقابل زرد شدن مقاوم نباشد. تعداد دندان هایی که بیمار می خواهد روکش کند و اینکه چقدر می‌خواهد دندانهایش سفید به نظر برسند؛ در انتخاب و نیروهای دندان نقش به سزایی دارد. لیمنت (لمینیت) ها با بافت لثه سازگاری خوبی دارند و مقاومت آنها در برابر زرد شدن بیشتر است. بودجه بیمار در انتخاب روکشهای دندان گزینه مهمی است.

ونیر های دندانی به منظور اصلاح طرح لبخند با ظاهری بسیار زیبا به منظور پر کردن فاصله بین دندان ها و رفع نواقص دندان های شکسته یا لب پر شده با استفاده از مواد مصنوعی انجام می گیرد.

• فرآیند نصب لیمنت (لمینیت) ها به علت تراشیدن مینای دندان برگشت پذیر نیست و در نتیجه تا پایان عمر باید از لیمنت (لمینیت) استفاده شود. دندانهایی که مینای آنها تراشیده شده ممکن است نسبت به غذاهای گرم و سرد حساس باشد • همچنین ونیروهای پورسلین به علت سختی بالا می توانند موجب سایش دندانهای فک مقابل شوند. • بسته به نوع ونیر مورد استفاده دوام و طول عمر آنها متفاوت است که از پنج سال برای ونیر های کامپوزیت شروع شده و تا ۲۰ سال برای ونیرهای لیمنت (لمینیت) افزایش می یابد. مسواک زدن نخ دندان کشیدن و مراجعه منظم به دندانپزشک برای چکاپ ونیرهای دندان، در دوام آنها تاثیر ثابل توجهی دارد. • هر چند ونیر ها برای افرادی با بودجه های مختلف طراحی شده‌اند اما ونیر هایی که از همه لحاظ مناسب باشند بسیار گران هستند. این نوع ونیر ها در صورتی که بشکند یا آسیب ببینند نمی‌توانند به راحتی ترمیم شوند. • بسته به تعداد دندان ها و رنگ مورد نظر بیمار انطباق رنگ ونیر با دندان طبیعی ممکن است مشکل باشد. • وارد آمدن فشار غیر معمول به ونیز می‌تواند موجب شکستن آن شود. • دندانهای طبیعی زیر لیمنت (لمینیت) همچنان در معرض پوسیدگی قرار دارند و اگر به درستی بهداشت دهان و دندان رعایت نشود باکتری ها در اطراف آن ها رشد کرده و موجب بیماری‌های لثه می شوند.

فرایند نصب روکش های دندان، مراحل نصب روکش دندان و اینکه دندانپزشک چطور روکش را روی دندان ها قرار می دهد به نوع نتیجه نهایی که از دندانپزشک انتظار دارید؛ بستگی دارد. نصب ونیرها با هدف اولیه اصلاح طرح لبخند و سفیدتر شدن دندانها کاملاً با نصب ونیر برای فردی که می خواهد کل دندان‌های خود را که آسیب دیده‌اند با روکش ترمیم کند و ظاهر کل دندان هایش را تغییر دهد؛ متفاوت است. هر چه تعداد دندانهای مورد نیاز برای لیمنت (لمینیت) کردن و عیوب موجود در آنها پیچیده تر باشد، نحوه نصب، زمان و هزینه بیشتری خواهد داشت.

بهترین نوع ونیر های دندانی روکش هایی هستند که طبق شرایط دندان های هر فرد و با توجه به درخواست خود او طراحی و ساخته می شوند. تحقیق در مورد انواع ونیر های دندان و همچنین مشورت کردن با افرادی که تا به حال این کار را انجام داده‌اند؛ برای انتخاب نوع روکش دندان مناسب بسیار مهم است. در مرحله بعد تماس با پزشک متخصص و دندانپزشکی که تبحر کافی در انجام روکش دندان را داشته باشد به منظور انتخاب نوع روکش دندان به شما کمک خواهد کرد.

معمولا در جلسه اول دندانپزشک در مورد انتظاری که از لیمنت (لمینیت) کردن دندان از لحاظ رنگ، ظاهر و شکل دندان خود دارید؛ سوالاتی می پرسد. سپس با توجه به خواسته های شما بهترین انتخاب ممکن را با توجه به نوع کاربرد و بودجه شما پیشنهاد می دهد. گرفتن عکس اشعه ایکس از دندان ها و همچنین بررسی شرایط دهان و دندان توسط دندانپزشک در این مرحله انجام می گیرد. پس از انتخاب نوع روکش قالب دندانها در همان جلسه گرفته می شود و زمان جلسه بعد برای نصب روکش دندانی که توسط لابراتوار آماده شده‌؛ مشخص می شود. آیا میتوان ظاهر دندان های خود را پیش از اینکه لیمنت (لمینیت) ها در آزمایشگاه آماده شوند؛ دید؟ برخی از دندانپزشکان از تکنولوژی های کامپیوتری دقیق استفاده می‌کنند که ظاهر لبخند شما را به طور مجازی و از طریق تصاویر سه بعدی نشان می دهد. بنابر این می توانید ظاهر دندان ها و نحوه اصلاح طرح لبخند خود را پیش از آماده شدن لیمنت (لمینیت) ها ببینید. گاهی اوقات نیز دندانپزشک با استفاده از وکس، موکاپ هایی (mockup)را می سازد تا ظاهر دندان‌های نهایی را به شما نشان دهد. در صورتی که از آن راضی نیستید حتماً باید نارضایتی خود را با پزشک مطرح کنید تا اصلاحات لازم پیش از ساخت لیمنت (لمینیت) در آزمایشگاه روی این موکاپ ها و یا تصاویر سه بعدی اعمال شود.

در صورتی که تصمیم قطعی خود را با توجه به ظاهر شبیه سازی شده دندان ها و قیمتی که دندان پزشک به شما داده مبنی بر لیمنت (لمینیت) کردن دندان های تان گرفته اید؛ معمولاً نصب لیمنت (لمینیت) یا ونیر پورسلین طی دو جلسه مراجعه به مطب دندانپزشک انجام می گیرد.

جلسه اول - فرایند انطباق در جلسه اول باید دندان ها برای قرار گرفتن لیمنت (لمینیت) روی آنها آماده شوند. به این منظور با رضایت شما دندانپزشک لایه ای از مینای دندان را که لیمنت (لمینیت) باید به آن بچسبد؛ می‌تراشد. در این مرحله نیازی به بی حسی موضعی نیست. چون تراشیدن دندان بسیار ناچیز است و دردی ایجاد نمی کند. با این وجود در صورتی که ترجیح می دهید از بی حسی استفاده کنید؛ با دندانپزشک مطرح کنید.

حدودا نیم میلیمتر از سطح خارجی دندان تراشیدن می شود. هدف این است که مینای دندان تراشیده شده با لیمنت (لمینیت) جایگزین شود و زمانی که درمان کامل شد و لیمنت (لمینیت) روی دندان قرار گرفت نتیجه نهایی دندانی باشد که دقیقا ضخامت همان دندان طبیعی قبلی را دارد و به علت قرار گرفتن لیمنت (لمینیت) روی آن ضخیم تر نشده است.

در حقیقت نازک ‌تر شدن مینای دندان، فضایی را برای قرار گرفتن لیمنت (لمینیت) های جدید ایجاد می کند به نحوی که دندان های لیمنت (لمینیت) شده ضخیم تر و بزرگ تر به نظر نرسند و شبیه دندان های طبیعی باشند. همچنین تراشیدن مینای دندان موجب می شود پیوند مستحکم تری بین دندان و لیمنت (لمینیت) در مرحله نهایی ایجاد شود.

هرچند که برای نصب لیمنت (لمینیت) یک لایه از مینای دندان برداشته می شود اما معمولاً تراشیدن این لایه نازک تاثیری در حساس شدن دندان ها و زندگی نرمال فرد برای خوردن یا نوشیدن انواع خوراکی ها ندارد. اما گاهی اوقات افراد حس می کنند که دندان هایشان حساس شده است که البته اصلا آزاردهنده نیست.

سوالات کاربران

  • 1398/06/11
    0 0

    بنده چد سال است که مشکل تحلیل لثه دارم و علتش هم پیش چند تا دکتری که رفتم گفتند که بخاطر این هست که از مسواک سخت استفاده کردم و روش مسواک زدنم هم اشکال داشته ،خواهشا راهنمایی بفرمایید برای درمان چه اقداماتی باید انجام بدهم چون گفتند در مان نداره و فقط باید جراحی کرد .

    • 1398/06/12
      0 0

      با سلام اگر دندونتون رو از دست دادین که باید جراحی پودر استخوان انجام بدین پیشنهاد می کنم تشریف بیارین ویزیت، ویزیت رایگانه 02188695864

  • 1398/07/16
    0 0

    با سلام من فک خیلی نامتقارنی دارم به طوری که وقتی دندانهای عقب رو روی هم میزارم فک بالا کاملا فک پایین رو میپوشونه ایا ن کاندید ونیر هستم عادت دندان قروچه هم دارم؟؟

    • 1398/07/16
      0 0

      باید تشریف بیارین از نزدیک ویزیت بشین ویزیت رایگانه ۰۲۱۸۸۶۹۵۸۶۴

سوال خود را مطرح کنید.