روش های جلوگیری از عفونت ایمپلنت

تاریخ انتشار - ۹ آذر ۱۳۹۸

روش های جلوگیری از عفونت ایمپلنت معمولا پس از کاشت دندان توسط جراح به بیمار توصیه می شود که شامل حفظ بهداشت دهان و دندان، حفظ رژیم غذایی و مراجعه منظم به دندانپزشک است. البته درصورتیکه دندانپزشک تشخیص دهد احتمال عفونت ایمپلنت وجود دارد؛ بسته به سطح عفونت، ممکن است دهانشویه های مخصوصی را تجویز نماید و یا ترکیبی از گزینه های دیگر را به منظور حفظ ایمپلنت توصیه نماید. روش های جلوگیری از عفونت ایمپلنت ممکن است شامل مصرف آنتی بیوتیک ها، لیزر درمانی همراه با ضدعفونی سطحی ناحیه ایمپلنت شده، ضد عفونی کردن تمام بافتها یا درمان ضد میکروبی باشد.

احتمال عفونت ایمپلنت چقدر است؟

در صورتیکه که باکتریها در اثر بیمارهای مختلف یا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان به ناحیه ی اطراف ایمپلنت نفوذ نمایند؛ احتمال عفونت ایمپلنت افزایش می یابد. اگر استخوان اطراف ایمپلنت نیز عفونی شود، خطر شکست روش کاشت ایمپلنت وجود خواهد داشت. 

چگونه میتوان عفونت ایمپلنت را  بهبود بخشید؟

- در خانه استراحت کرده و از انجام فعالیتهای بدنی خودداری نمایید.
- از کیسه یخ استفاده نمایید.
- غذاهای نرم بخورید.
- آنتی بیوتیک های تجویز شده را مصرف نمایید.
- بهداشت دهان و دندان خود را حفظ کنید.
- با دقت مسواک بزنید.
- غذاهای سرشار از ویتامین A  و C بخورید. چرا این که این ویتامین ها به روند بهبودی کمک میکنند.

علائم عفونت ایمپلنت دندان چیست؟

اگر با عفونت ایمپلنت در مراحل ابتدایی یا نهایی مواجه شوید، علائم آن میتواند شامل موارد زیر باشد:
- مشکل در جویدن
- التهاب لثه
- تحلیل لثه
- افزایش تورم
- شل شدن ایمپلنت
- درد یا ناراحتی شدید

آیا عفونت ایمپلنت می تواند موجب شل شدن آن شود؟

یکی از دلائلی که ممکن است پایه ایمپلنت در استخوان فک شل شود؛ عفونت ایمپلنت است. عفونت ایمپلنت موجب می شود استخوان اطراف ایمپلنت تحلیل رود و درنتیجه پایه ایمپلنت با استخوان جوش نخورد. بیماری لثه به نام پری ایمپلنتیتیس نیز می تواند موجب عفونت ایمپلنت و شل شدن پایه آن شود. اگر درمان عفونت ایمپلنت زود شروع شود، با رعایت بهداشت دهان و دندان و همچنین مصرف آنتی بیوتیک ها میتوان ایمپلنت را نجات داد.

بهبودی عفونت ایمپلنت چقدر طول میکشد؟

درصورتیکه عفونت ایمپلنت دندان سریع تشخیص داده شود میتوان آن را درمان کرد و فرآیند بهبودی نباید بیش از هفت روز به طول انجامد.

بیماری پری ایمپلنتیتیس (peri-implantities) چیست؟

پری ایمپلنتیت یک پروسه التهابی مخرب است که بافتهای نرم و سخت اطراف ایمپلنت را تحت تأثیر قرار میدهد. در این بیماری بافتهای نرم ملتهب میشوند به طوری که استخوان آلوئول (بافت سخت) که اطراف ایمپلنت واقع شده است با گذر زمان تحلیل میرود. 
بیماری پری ایمپلنتایتیس که شایعترین عارضه بعد از کاشت ایمپلنت است نوعی عفونت ایمپلنت است که با التهاب لثه و تحلیل استخوان فک و در نتیجه شکست روش کاشت ایمپلنت همراه است. عفونت ایمپلنت معمولا در اثر باکتری ایجاد میشود و بهترین روش برای از بین بردن آن مسواک زدن و کشیدن نخ دندان میباشد. 




احتمال عفونت ایمپلنت دندان

طبق مطالعات دانشگاه گوتنبرگ، نیمی از افراد پس از کاشت ایمپلنت دندان؛ علائم پری ایمپلنتیتیس را نشان دادند که 14.5% از آن گروه دارای موارد متوسط تا شدید بودند که تحلیل قابل توجه استخوان فک در آنها مشاهده شد. بنابراین،احتمال عفونت ایمپلنت برای نیمی از بیماران پس از کاشت ایمپلنت وجود دارد. به همین علت مراقبت های بعد از کاشت ایمپلنت به خصوص بهداشت دهان و دندان مهمترین عوامل جلوگیری از عفونت ایمپلنت شناخته می شوند.

علائم عفونت ایمپلنت و دلائل آن

اگر شما دارای عفونت ایمپلنت باشید ممکن است علائم زیر را تجربه نمایید:
- خونریزی مداوم پس از 24 ساعت اول جراحی
- درد شدید رو به ضعف  و تب: در اکثر موارد، درد اطراف ایمپلنت و تب در بدن مرتبط با عفونت باکتریایی هستند. تب شدید زمانی رخ میدهد که بدن میخواهد در برابر باکتریها دفاع کند.
- مشکل در جویدن: اگر هنگام جویدن احساس درد و ناراحتی داشته باشید احتمال عفونت ایمپلنت وجود دارد، بنابراین بهتر است هرچه سریعتر برای جلوگیری از عفونت ایمپلنت به دندانپزشک مراجعه کنید.
- ایمپلنت شُل: ایمپلنتهای شل این پتانسیل را دارند که سبب عفونت باکتریایی شوند. 
- تورم شدید
- بوی بدن دهان: زمانی که عفونت ایمپلنت بروز کند سبب بوی بدن دهان میشود. حتی پس از مسواک زدن و کشیدن نخ دندان نیز این بو و تنفس بد رفع نخواهد شد. 
اگر شما متوجه هر یک از ایمن علائم شدید، فورا با دندانپزشک خود تماس بگیرید و وقت معاینه تعیین نمایید. هر چه زودتر درمان عفونت ایمپلنت را شروع کنید، جلوگیری از عفونت ایمپلنت های دندانی راحت تر خواهد بود. 

روش های درمانی عفونت ایمپلنت دندان چیست؟

در صورت بروز عفونت ایمپلنت، گزینه های درمان بستگی به سطح عفونت پیش آمده دارند. اگر عفونت بلافاصله پس از کاشت دندان اتفاق افتاد سریعا با دندانپزشک خود تماس بگیرید تا آنتی بیوتیک های مناسب برای شما تجویز شود و یا حتی ایمپلنت را تعویض نماید. بهترین گزینه قبل از اینکه عفونت بسیار شدید شود رعایت بهداشت دهان و دندان، استفاده از دهانشویه های ضدباکتری و پاکسازی بافت های عفونی اطراف پایه ایمپلنت است.
از طرف دیگر، اگر عفونت پس از اینکه تاج قرار داده شد ایجاد شود، درمان نمیتواند چندان موفقیت آمیز باشد. دندانپزشک پس از اینکه احتمال عفونت ایمپلنت را بررسی نمود؛ اطراف آن را تمیز کرده و به شما آنتی بیوتیک می دهد. در موارد شدید، موثرترین استراتژی برای خلاص شدن از عفونت ممکن است جراحی برای تعویض ایمپلنت باشد. 

اگر عفونت ایمپلنت به موقع درمان نشود چه اتفاقی رخ خواهد داد؟

اگر گمان میکنید که در ناحیه ایمپلنت شده عفونت دارید، در مراقبت از آن به هیچ وجه تأخیر نکنید. عدم درمان عفونت ایمپلنت ممکن است به مشکلات بسیاری منجر شده و در نتیجه درد و ناراحتی آزاردهنده ای را برای شما رقم بزند. 
اگر عفونت درمان نشود ممکن است نیاز به برداشتن بافت های استخوانهای فک باشد که میتواند استخوان و فک شما را کلا تضعیف کند. 
اگر مراقب باکتریهای به وجود آمده نباشید حتی ممکن است ایمپلنت خود را از دست بدهید. علاوه بر احتمال عفونت ایمپلنت، دندانهای طبیعی مجاور آن نیز ممکن است عفونی شوند. علاوه بر این، عفونت میتواند به بافتهای نرم و سینوسها نیز نفوذ کند. از آنجایی که ریشهی بسیاری از دندانهای فوقانی به سینوسها میرسند، در صورت عدم درمان عفونت ایمپلنت میتواند به راحتی به نواحی اطراف گسترش یابد و به درد سینوس منجر شود. به همین ترتیب، باکتری میتواند بافتهای نرم دهان را تحت تأثیر قرار داده و منجر به مشکلات بسیاری از جمله مشکل در مجاری تنفس شما شود. 
در موارد شدیدتر، عفونت ایمپلنت به سپتیسمی یا عفونت خونی منجر میشود به طوریکه عفونت وارد جریان خون شما می شود. در این شرایط، پاسخ طبیعی بدن افزایش تعداد آنتی بادیها در خون  مشاهده علائمی مانند تب بسیار شدید است که خطرناک نیز می باشد. 
اگر عفونت ایمپلنت درمان نشود و گسترش پیدا کند میتواند به مغز شما سرایت کند که این مسئله بسیار خطرناک بوده و شما باید برای مداوا در بیمارستان بستری شوید. 

آیا عفونت ایمپلنت را فقط می توان با تعویض پایه ایمپلنت درمان کرد؟

خیر. گاهی اوقات میتوان پایه ایمپلنت دندان را حتی پس از عفونت حفظ کرد. دندانپزشکان با روشهای مختلفی مانند لیزر درمانی، به متوقف ساختن عفونت و حتی بازسازی استخوان در برخی موارد موفق عمل کنند.
اما قطعا موفقیت این نوع درمان از بیماری به بیمار دیگر فرق دارد. اگر لیزر درمانی ناموفق باشد، دندانپزشک احتمال عفونت ایمپلنت و استخوان فک اطراف آن را بررسی کرده و در صورت نیاز از روش پیوند استخوان استفاده خواهد کرد و در شرایط بسیار حاد عفونت ایمپلنت، تعویض آن را به شما توصیه خواهد نمود. 

آیا استفاده از آنتی بیوتیک ها در جلوگیری از عفونت ایمپلنت موثر است؟

آنتی بیوتیک ها باعث از بین رفتن باکتریها شده و یا از رشد و گسترش آنها جلوگیری میکنند. آنها میتوانند برای پیشگیری و عفونت های بعدی موثر واقع شوند و واقعا به حفظ ایمپلنت برای طولانی مدت کمک کنند. اما نظر دندانپزشکان در مورد چگونگی استفاده کردن از آنتی بیوتیک ها متفاوت است. به هر حال اگر احتمال عفونت ایمپلنت وجود داشته باشد؛ دندانپزشک آنتی بیوتیک مناسبی تجویز می کند تا از گسترش عفونت جلوگیری نماید.
همانطور که آنتی بیوتیک ها برای جلوگیری از سایر عفونت ها استفاده میشوند، میتوانند برای مقابله با عفونت ایمپلنت نیز استفاده شوند. گرچه آنتی بیوتیک ها میتوانند از ایجاد باکتری در دهان شما جلوگیری نمایند، اما در برابر عفونت های ویروسی یا قارچی بی اثر هستند. 
آنتی بیوتیک ها غالبا به عنوان روشی برای درمان عفونت ایمپلنت استفاده میشوند. اما همانطور که قبلا نیز ذکر کردیم، اگر عفونت بسیار شدید باشد، آنتی بیوتیک ها به اندازه ی کافی برای این مشکل قوی نبوده و باید به جراحی و تعویض ایمپلنت فکر کرد. 

چه عواملی در افزایش احتمال عفونت ایمپلنت دندان موثر است؟

عوامل بیشماری هستند که میتواند در افزایش احتمال عفونت ایمپلنت های دندانی موثر واقع شوند از جمله:
1. بیماری لثه: لثههای سالم معیار مهمی برای جراحی کاشت دندان بوده و شما نمیتوانید با وجود داشتن بیماری لثه این عمل را انجام دهید. بیماری لثه یا بیماری پریودنتال، عفونتی است که میتواند به لثه و استخوان فک آسیب بزند. زمانی که عفونت درمان نشود اطراف ایمپلنت گسترش یافته و ایمپلنت از دست می رود. پس باید قبل از کاشت، بیماری لثه را درمان کنید تا از جلوگیری از عفونت ایمپلنت اطمینان حاصل کنید.
2. سیگار کشیدن: سیگار کشیدن میتواند سبب عفونت ایمپلنت شود زیرا کشیدن سیگار سبب محدودیت جریان خون در لثه شده و فرآیند بهبودی را کُند میسازد. تحقیقات متعدد نشان دادهاند که احتمال عفونت ایمپلنت در افراد سیگاری بالای بیست درصد است. سیگاری بودن بدین معنا نیست که شما کاندید مناسبی برای کاشت ایمپلنت نمیباشید اما در هر صورت برای رسیدن به نتیجه ی بهتر ایمپلنت، یک هفته قبل از آن و حداقل دو ماه پس از آن سیگار کشیدن را کنار بگذارید.
3. تراکم استخوان فک نامناسب: کاشت ایمپلنت دندان به استخوان مناسب برای حمایت از پایه آن بستگی دارد. بدون وجود استخوان فک سالم، جراح نمیتواند ایمپلنت را در فک شما با اطمینان کامل بکارد چون تحلیل استخوان میتواند استخوانها را شکننده کرده و خطر شکستگی و شل شدن پایه ایمپلنت را افزایش دهد. بیماری حاد لثه نیز میتواند سبب تحلیل استخوان فک شود. به هردلیلی استخوان فک پس از کاشت ایمپلنت تحلیل رود؛ احتمال عفونت ایمپلنت نیز افرایش می یابد.
4. اختلال در سیستم ایمنی بدن:اگر شما دچار بیماری خود ایمنی یا بیماریهایی نظیر رماتیسم مفصلی و دیابت باشید، احتمال عفونت ایمپلنت وجود دارد چرا که سبب میشود روند بهبودی کُند شود. کند شدن روند بهبودی ایمپلنت میتواند مانع از جوش خوردن استخوان فک با پایه ایمپلنت شود و درنتیجه احتمال عفونت ایمپلنت افزایش یابد. 
5. مصرف داروهای خاص: استفاده از برخی داروهای خاص نیز میتواند به گونهای منفی ایمپلنت را تحت تأثیر قرار دهد. از این رو مهم است که دندانپزشک خود را در مورد داروهای مصرفی در جریان بگذارید. در سال 2016، محققین دانشگاه مکگیل دریافتند که داروهای سوزش معده ممکن است احتمال رشد استخوان جدید پس از کاشت پایه ایمپلنت را کاهش داده و پیوند استخوان را تحت تأثیر قرار دهند. همچنین در سال 2016، محققین در دانشگاه بوفالو نتایج مشابهی را در مورد افرادی که داروهای ضد افسردگی مصرف مینمودند گزارش کردند. درصورتیکه مصرف این داروها موجب عدم تکمیل فرایند اسئواینتگریشن شود؛ احتمال عفونت ایمپلنت به شدت افزایش می یابد.
6. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان: رعایت بهداشت مناسب پس از ایمپلنت نیز تأثیر مهمی بر کاهش احتمال عفونت ایمپلنت دارد. اگر نمیتوانید به خوبی دهان و دندان خود را تمیز نگه دارید کاندید مناسبی برای کاشت ایمپلنت نخواهید بود.
7. جراح بی تجربه: تجربیات تمامی جراحان مشابه یکدیگر نیست و اگر برای ایمپلنت نزد یک جراح بیتجربه بروید؛ احتمال عفونت ایمپلنت بسیار زیاد است. دندانپزشک معمولا شما را به یک جراح دهان و دندان ارجاع می دهد، اما بهتر است برای انتخاب جراح حرفه ای و باتجربه در کاشت ایمپلنت های دندانی تحقیق کنید. یک جراح باتجربه میداند که چه تعداد ایمپلنت باید در استخوان فک شما کاشته شود و محل کاشت پایه های ایمپلنت را به دقت بررسی و تعیین می نماید تا احتمال شل شدن ایمپلنت ها و عفونت آنها را پس از کاشت به حداقل برساند. محل کاشت و نحوه کاشت ایمپلنت های دندانی بسیار مهم است چون اگر سوار کردن تاج دندان سبب وارد آمدن فشار اضافی بر روی ایمپلنت و لق شدن آن شود احتمال عفونت ایمپلنت افزایش می یابد. 

مشاوره رایگان دندانپزشکی

نظر خود را درباره مطلب بالا بیان کنید